Categorie archief: Boek ‘Omzien’

,,De oorlog had iets avontuurlijks, je zag totaal geen gevaar…”

‘Opstaan, het is oorlog!’ Het zijn de woorden van z’n vader die Henk Beltman (1933) nu, bijna 65 jaren later, nog af en toe door de gedachten schieten. Als 6-jarig jochie werd hij tijdens de inval van de Duitsers met die korte mededeling uit … Lees verder

Geplaatst in Boek 'Omzien' | Een reactie plaatsen

,,Op 10 april verlost van Duitse bezetter en een baby…”

Op 6 juni 1944, de datum die de geschiedenisboeken in zou gaan als D-Day, startten de geallieerden hun grootscheepse invasie in Normandië. Feitelijk was dat het begin van een fase waarmee het einde van de Tweede Wereldoorlog werd ingeluid. Een datum die … Lees verder

Geplaatst in Boek 'Omzien' | Een reactie plaatsen

P.O.B. bezorgt Schalkhaar ongunstige naam

De naam van ons dorp is voor veel landgenoten die de bezetting hebben gemaakt een beladen plaatsnaam. Voor hen is ‘Schalkhaar’ nog altijd synoniem voor de plek waar een nationaal-socialistisch getinte en naar Duits model ingerichte nazistische opleiding, het Politie Opleidings Bataljon (P.O.B.), was … Lees verder

Geplaatst in Boek 'Omzien' | Een reactie plaatsen

,,Als jong ventje vond ik het allemaal hoogst interessant”

‘Bij buurman Beekhuis lag ’t lijk van een Canadese militair pal voor de deur. De buurman had er keurig een laken overheen gelegd; de Duitsers trokken dat witte doek er schaamteloos vanaf. Van de bezetter mocht iedereen de dode Canadees zien. Pure … Lees verder

Geplaatst in Boek 'Omzien' | Een reactie plaatsen

,,In al die jaren niet veel van de oorlog gemerkt”

De herinneringen aan het verleden laten Piet Verwoolde (1921) stilaan in de steek. Met gefronste wenkbrauwen – én de wilskracht die al zijn hele leven tekende – haalt hij op een regenachtige woensdagochtend moeizaam flarden uit zijn 83-jarige geheugen terug.

Geplaatst in Boek 'Omzien' | Een reactie plaatsen

,,Vader heeft zijn leven voor ons gewaagd”

‘Op dát moment stond je daar niet zo bij stil’, realiseert ze zich nu, ruim zestig jaren later. ‘Toen vond je alles heel gewoon; dat het liep zoals het liep. Dat het leven z’n gangetje ging.’ Ondanks de oorlog had Miny Brandwagt (1932) een onbezorgde … Lees verder

Geplaatst in Boek 'Omzien' | Een reactie plaatsen

,,Canadese Bob kon altijd zo mooi op zijn gitaar spelen”

Bedachtzaam loopt ze naar een laatje in het statige wandmeubel. Haar vingertoppen schuiven voorzichtig een vergeeld prentje tevoorschijn uit een oude agenda. Toos Braam (1927) glimlacht. Vlinders in haar buik lijken binnen een paar seconden zestig jaren terug te fladderen in de … Lees verder

Geplaatst in Boek 'Omzien' | Een reactie plaatsen

,,De Duitsers waren nog wel gek met de boeren”

Het middaguur moet nog slaan. Vrouwlief biedt koffie aan. Maar: ‘Doe mij maar een borrel’, glimlacht Gerrit Klein Hofmeijer (1922) ondeugend. De platte pet schuin op het voorhoofd. ‘Nee, die bevrijding van Schalkhaar had ik me heel anders voorgesteld: makkelijker. Jongen, die moffen … Lees verder

Geplaatst in Boek 'Omzien' | Een reactie plaatsen

,,Enige vervelende dat ik voor de Duitsers moest werken”

‘Eenmaal aangekomen op het station in Deventer, stonden drommen jonge mannen te wachten. Samen met hen werd ik de treinen in gedreven. Allemaal gezonde Hollandse knapen; afgevoerd met angstige blikken in hun ogen. Kort op elkaar gedrukt. De sfeer was … Lees verder

Geplaatst in Boek 'Omzien' | Een reactie plaatsen