Stentor

Vanaf augustus 1999 heb ik gedurende bijna tien jaren honderden artikelen geschreven voor de stads– en sportredactie van dagblad De Stentor van uitgeverij Wegener Nieuws Media. Vanwege de start van mijn website www.deventervoetbal.nl heb ik het freelance werk voor dagblad De Stentor per april 2009 helaas moeten beëindigen. Klik op de links om de artikelen op de website van De Stentor te lezen.

 

Maart 2009
09-03  Werklust Kon. UD boter aan de galg
09-03  Rohda te gehaast op zoek naar doelpunt
02-03  Colmschate ’33 net iets brutaler dan RDC

December 2008
15-12  Kick tussen hemel en aarde blijft lang hangen
15-12  Periodetitel Wijhe ’92 mos onder de kerstboom
08-12  Vogel krijgt RDC maar niet uit ‘t nest
08-12  Sander Kok breekt ban met drie treffers
01-12  UD in tien minuten naar de knoppen
01-12  Derby is sneeuwpop zonder wortel

November 2008
17-11  Punten voor Kon. UD beste medicijn
03-11  Back met gouden sloffen
03-11  Voetbalshow Rohda eindigt in feestje
03-11  Kon. UD door voorraad keepers heen

Oktober 2008
27-10  Rohda koploper af na eerste verlies
27-10  Doelpuntenmakers De Gazelle falen
13-10  ABS heeft de handen vol met zeges
13-10  Rohda ziet nederlaag voorlopig niet zitten
06-10  Giugie kan eindelijk aan de Sambuca
06-10  Kon. UD schuttert tegen Juliana ‘31

September 2008
22-09  Lettele vindt rood niet lelijk
22-09  Kon. UD onmachtig tegen drie penalty’s
15-09  Slechte eerste helft fataal voor Kon. UD
15-09  Strijdlust Rohda beloond met zege
08-09 Rohda vertaalt ambitie in vette zege

Clubliefde groeit met de jaren

door Rudy Brouwer. donderdag 28 augustus 2008 | 03:31 | Lees het artikel via deze link op de site van De Stentor

DEVENTER – Aan de vooravond van het 75-jarig bestaan, vandaag, bladert Colmschate ’33 door de zwartste pagina’s uit de clubgeschiedenis. Na een jammerlijk gemiste promotie liep twee jaar geleden het talentvolle eerste elftal leeg; vorig seizoen rolden de koppen van de trainer én de voorzitter na een mediarelletje en bovendien bleef het vlaggenschip, voor het eerst sinds achttien jaren, een trieste afgang naar de derde klasse niet bespaard. 

,,Dieptepunten…”, vinden ook Jan Kempers en Chris de Groot, al jaren de leiders van respectievelijk het eerste en tweede elftal. Veel liever kijken ze vooruit. Of naar de pareltjes uit het verleden. ,,Zoals het befaamde internationale Mr. De Graaftoernooi en de uitwisselingen met buitenlandse clubs die daaruit voortkwamen”, glundert De Groot, die al sinds 1979 lid is. ,,En de beslissingswedstrijd voor promotie naar de eerste klasse in 1992. Op het veld van AGOVV zou tegenstander De Bataven ons wel even de oren wassen, maar Colmschate won!”

Het uitgebreide videoverslag dat de Gelderlanders van hun ‘zekere’ kampioenen maakten, konden de Deventenaren volgens De Groot voor een prikkie overnemen. ,,Dat raakten ze daar na het verlies aan de straatstenen niet kwijt…” De 57-jarige Kempers, lid sinds 1982, heeft de beste herinneringen aan 1998. ,,De gedenkwaardige wedstrijd tegen Rohda op 3 mei”, weet hij nog als de dag van gisteren. ,,Bij rust was het 1-2, kort daarna 1-3. We knokten ons in een zinderende tweede helft naar 5-3 en promoveerden naar de hoofdklasse.”

Met dat sportieve succes verwierf Colmschate ’33 aanzien in de wijde omgeving. Ook de aantrekkingskracht op jeugd was enorm. Op het terrein, dat vroeger eigendom was van de familie Kloosterboer, legden leden van de florerende club zelf een nieuw hoofdveld mét prachtige tribune aan. Ook de kleedkamers en het clubhuis werden in de loop der jaren door zelfwerkzaamheid danig vernieuwd en uitgebouwd.

,,Zoals overal zie je ook hier op sportpark De Achterhoek golfbewegingen”, weet Kempers. ,,Nu is er een lichte terugval, maar daar komen we samen bovenop.” Aan de inzet van beide elftalleiders zal het niet liggen. Ze steken al sinds jaar en dag vele uren in de club. ,,De sfeer en mentaliteit zijn wel veranderd”, vindt De Groot. ,,Vroeger was het meer ‘ons kent ons’, maar de groei heeft ook veel voordelen.” Kempers heeft z’n hart aan Colmschate ’33 verpand: ,,Als ik geen leider zou zijn, zou ik wel paaltjes gaan schilderen of zo. Je gaat je thuis voelen. Clubliefde is iets dat groeit met de jaren…”

Héél Twello leeft zich uit op tijdelijk strand

door Rudy Brouwer. maandag 07 juli 2008 | 03:28 | Lees het artikel via deze link op de site van De Stentor

TWELLO – Midden op straat trekt een twintiger schaamteloos haar sexy zomerhemdje uit. En een oma smeert, op blote voeten, zonnebrandolie over het kalende voorhoofd van haar man. Zo’n 650 kubieke meter zand, plastic palmboompjes en honderden zomers geklede lijven hebben het marktplein omgetoverd in een subtropische oase. Héél Twello leefde een paar dagen op het strand. 

Tijdens het tweedaagse volleybaltoernooi Twello on the Beach verdienen de zeven meiden van Het Volleybalteam zonder twijfel de prijs voor de meest professionele outfit. In strakke Brazilië-achtige pakjes huppelen Jinke en Els en hun vriendinnen over het gele zand. Geboren in Twello, maar na 21 lentes inmiddels uitgewaaierd over het land vanwege studie. Maar dát is vandaag geen issue, net zomin als de prestaties; aan het net geldt enkel het plezier. ,,Een mooie gelegenheid om oude bekenden te ontmoeten”, glunderen de twee sportievelingen. ,,In een geweldige ontspannen sfeer. Het terras, de muziek en de kraampjes met eten en drinken maken dit straattoernooi extra leuk!”

,,Na zeven eerdere edities stáát dit evenement nu wel”, vindt Jeroen Ganzevles die verantwoordelijk is voor de public relations. ,,We denken er wel over om de vrijdagavond er bij te trekken en het aantal speelvelden uit te breiden van negen naar elf, maar ook willen we het bij voorkeur kleinschalig en lokaal houden. Het moet allemaal niet te serieus, met heel officiële spelregels en strenge scheidsrechters; dat willen we niet.”

Liever dus ruimte voor een kraampje met fruit, een stranddouche of liefst óók nog een zwembad. ,,Jammer dat dát niet is gelukt”, glimlacht de 19-jarige student accountancy. ,,We konden al rekenen op medewerking van de brandweer, maar we kregen het bassin uiteindelijk toch niet rond.”

Een beetje water had trouwens geen kwaad gekund. De temperatuur steeg namelijk geleidelijk naar flinke waarden. Niemand maakte zich dan ook zorgen om de dreiging van een regenbuitje, dat overigens keurig overtrok. Door het gespring ontstonden hier en daar wel vochtige plekken, maar een shovel effende het veld dan vlot: veilig voor de honderden Twellose voetjes. Sommige met keurig gelakte nagels, andere verhuld in ‘foute’ witte sokken…

Espelo spartelt in zweet van Normaal

door Rudy Brouwer. maandag 09 juni 2008 | 03:15 | | Lees het artikel via deze link op de site van De Stentor

ESPELO – In een bloedhete feesttent aan de Espelodijk hoefden de bezoekers van het Voorjaarsoptreden van Normaal maar weinig te doen om zich op te warmen voor een spetterend optreden. Na een tour van ruim dertig voorstellingen heeft Normaal de deur van de theaters achter zich dichtgetrokken en speelt de boerenrockgroep sinds eind mei gewoontegetrouw de haringen uit het doek op tentfeesten in het hele land. 

,,Vanavond in Espelo is alweer het vijfde optreden van onze Veldtocht 2008”, telt manager Joost Hagen. ,,Hoewel veel mensen deze locatie associëren met Normaal, hebben we niet specifiek iets met het dorp Espelo. We hebben hier al met al wel ruim vijfentwintig keer gespeeld, dus in die zin is het – net als in enkele andere gehuchten – wel een bepaalde traditie om hier op te treden.”

Volgens Hagen, tevens trompettist van de formatie, zijn het werelden van verschil, de tent en het theater. ,,In het theater spelen we behalve rock ook andere stijlen, zoals jazz of reggae. En natuurlijk vaak voor een heel ander publiek. De bandleden kunnen er beter hun muzikaliteit naar voren brengen.” Toch vinden de muzikanten rondom de bijna 62-jarige zanger Bennie Jolink het volgens Hagen heerlijk om eindelijk weer de wat ruigere tentfeesten te kunnen ‘doen’. ,,Zoals Bennie zelf altijd zegt: als je de hele winter op het water hebt geschaatst, is het fijn om er in de zomer ook weer eens in te kunnen zwemmen.”

En spartelen kon je, gisteravond in Espelo. In het mengsel van bier en zilt zweet. De hitte van het PiratenRockfeest met Jeroen van der Boom, Peter Koelewijn en Wolter Kroes op vrijdagavond droop bij wijze van spreken nog langs het tentzeil. ,,Het is dit jaar voor het eerst dat we beide evenementen combineren”, probeert Herman Nijenhuis van de Sploder feestcommissie het openingsnummer van Normaal te overstemmen. ,,De reden is vrij simpel: waarom zou je twee keer over met veel vrijwilligers een hele week druk zijn om zo’n grote tent op te bouwen, als het – zoals nu – ook in één keer kan?”

Tenten bouwen was al eerder een issue in de historie van de Holter buurtschap. Vanaf 1999 ging Normaal op tournee met een eigen supertent. De band bezocht tot dan trouw elk jaar het Sallandse gehucht. ,,Maar die supertent werd opgebouwd door een bedrijf met allemaal van die westerlingen”, gruwelt Nijenhuis nu nog. ,,Die zaten onze vrijwilligers achter de vodden en snapten niets van ons vrijblijvende ‘Espelose kwartiertje’; een schop tegen ons zere been. Het was eens, maar nooit weer!” Nijenhuis, die sinds het eerste optreden van Normaal in 1985 met de neus tegen het podium staat, is er trots op dat de formatie na een afwezigheid van acht jaar sinds 2007 toch weer gast is in zijn gemeenschap van amper 150 gezinnen. ,,Normaal en Espelo passen bij elkaar. Waarom kan ik niet uitleggen. Dat is een gevoel.”

Schalkhaarse meiden klaar voor NK

door Rudy Brouwer. vrijdag 06 juni 2008 | 03:41 | Lees het artikel via deze link op de site van De Stentor

SCHALKHAAR – Of ze nou voor haar slaapkamerspiegel, in een achterafzaaltje van dorpshuis ‘t Haarhuus of tijdens de Nederlandse Kampioenschappen jazzdans, morgen in Nieuwegein, danst, dát maakt Michelle eigenlijk niet veel uit. De 13-jarige scholiere uit Schalkhaar vindt het, waar dan ook, heerlijk om te bewegen op muziek en volledig ‘uit haar dak te gaan’ bij haar sport jazzdansen.

,,Natuurlijk is het daar bij de NK wel anders”, vermoedt Michelle. ,,Bij onze opkomst denk ik misschien best eventjes: whoeha…, maar als de muziek eenmaal aangaat, let je niet meer op de jury en al het publiek op de tribunes. Dan ga ik helemaal op in het dansen.” Samen met zo’n veertig clubgenootjes van SV Schalkhaar, verdeeld over drie dansgroepen, neemt ze morgen deel aan het NK in de Merwesteinhal.

,,Best uniek”, meent Rida Scott, choreografe van de gymnastiekvereniging. ,,Het valt echt niet mee om je te kwalificeren en het is bijzonder dat er van één club drie teams meedoen. Onze A-selectie danst zelfs op het hoogste niveau en hoort bij de top 5 van Nederland.”

Michelle komt uit in de B-selectie en zal met haar groep dansen op muziek uit de musical Tarzan. ,,Daar hebben we in het begin van het seizoen samen voor gekozen”, legt ze enthousiast uit. ,,Die musical kwam toen net uit; ik ben ook bij de voorstelling in het circustheater in Scheveningen geweest. Rida heeft er leuke pasjes voor bedacht. Ze is echt top in choreografie! Het is een mooie dans geworden met een langzaam stuk, waarin je heel rustig kunt bewegen en even later gaat het sneller en kun je lekker keihardmet je benen op de grond trommelen. Ik kan er veel emotie in kwijt.”

Ook Scott, al 25 jaar als begeleidster actief bij SV Schalkhaar, is tevreden met het eindresultaat. ,,Sommige pasjes kwamen in de praktijk nét iets anders uit dan je op papier hebt bedacht. Samen met de meiden hebben we dat tijdens de repetities bijgeschaafd. Zij moeten er wel een goed gevoel bij hebben.”

Zo simpel als het klinkt, is het echter niet. ,,Zo’n dans voor de NK mag maximaal vijf minuten duren en je moet je aan heel veel regels houden”, vertelt de 46-jarige instructrice. ,,Bepaalde onderdelen, sprongen en technieken, zoals een pirouette, zijn verplicht. Je moet bovendien een paar keer van opstelling veranderen. Toch blijft er voldoende ruimte over voor mijn creativiteit.”

Met haar enthousiasme heeft Rida Scott de jazzdansafdeling van SV Schalkhaar heel wat impulsen gegeven. ,,Toen ik in de jaren tachtig jaren begon, waren er twee armetierige groepjes die eigenlijk niets konden. Door mond op mond reclame is het aantal leden stilaan gegroeid tot nu ruim tweehonderd.” Zo kwam Michelle als vierjarige ooit mee met haar zus Stephanie en mocht ze van Rida gelijk mee huppelen. En nog geen tien jaren later steelt ze morgen op de NK misschien wel de show.

Oldtimerrit doet passagiers glunderen

door Rudy Brouwer. maandag 26 mei 2008 | 02:56 | Lees het artikel via deze link op de site van De Stentor

SCHALKHAAR – Het plaatselijke kerkplein stroomt deze zaterdag vol. Als onderdeel van het dorpsfeest Schalkhaar Life hebben honderden liefhebbers van oldtimers zich verzameld voor een toerrit. De autobezitters én hun verstandelijk beperkte passagiers glunderen van oor tot oor. Volgens hen bestaan er geen betere auto’s.

,”Die rode daar ken ik van films van James Bond en Mr. Bean”, vertelt Alex Sotthewes uitgelaten. ,”Pieuww, dan gaat het dak zo open en komt er ineens een wapen uit.” De 49-jarige Schalkhaarder leeft in een woonvorm van De Parabool en is dol op antieke auto’s. Aan iedereen die het horen wil, verklaart Alex opgewonden dat hij zodadelijk een ritje gaat maken. “Kijk, dit is een Volkswagen. Dat kan je zien aan het tekentje voorop.” Gerco Morsink, voor deze gelegenheid chauffeur van de bolide, knikt goedkeurend. “Een VW Karmann Ghia uit 1973…”

Pascal Ruiter woont onder toezicht van de JP van den Bentstichting in de Vijfhoek en is zonder aarzelen ingestapt in de glimmende MG TD (1952) van Theo Brinkman. “Bij deze kan met mooi weer het dak open”, weet de 33-jarige Pascal. “Dan kun je heerlijk genieten van de natuur. En als je onderweg moet plassen, hoef je niet eens uit te stappen”, buldert hij van het lachen.

“Prachtig om te zien hoeveel plezier die jongens hebben”, glimlacht Brinkman. Normaal rijdt de gepensioneerde schade-expert niet veel, maar vandaag heeft hij zijn oldtimer met plezier uit de garage gedraaid. “Er is geen betere auto dan deze”, zegt Brinkmantrots. “Toen ik ‘m tien jaar geleden uit Californië haalde zat er geen spatje lak meer op en was de bekleding weggeteerd. In drie jaar tijd heb ik hem volledig hersteld in de oorspronkelijke staat.”

De sleutel gaat om, het motorgeronk geeft kippenvel. Ook bij Anja van Oldeniel en Hennie de Lange. Zij coördineren de oldtimerrit. “Dit is de vierde keer en het wordt elk jaar een beetje drukker. Soms melden zich ’s ochtends nog autobezitters.” Ondertussen staan Pascal Ruiter en Theo Brinkman op het punt te vertrekken. Beide steken hun duim op door het open dak. Brinkman sluit met zijn bolide helemaal achteraan in de stoet. Als laatste in een rij van vijftig auto’s. En dat is maar goed ook, want Pascal heeft door alle opwinding in het uur voor de start geen toilet meer gezien…

Met het been brak het vertrouwen

door Rudy Brouwer. dinsdag 13 mei 2008 | 03:21 | Lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor

DEVENTER – Met het been van doelman Raymond Logt brak begin februari, in de eerste wedstrijd na de winterstop, het vertrouwen in de ploeg van trainer John van Dijk. Het gehavende Helios, kampioen in de eerste periode, verknoeide in de tien daaropvolgende wedstrijden – slechts één zege – de veelbelovende seizoenstart en kon ook in de dubbele nacompetitiestrijd tegen Groen Wit geen moment overtuigen.

,,Mét Raymond tussen de palen waren we kampioen geworden”, beweerde de geïrriteerde Van Dijk gistermiddag zonder omhalen.  De geblesseerde goalie nam het compliment, even verderop, met een zure glimlach in ontvangst. ,,Ik had de verdediging toen wel aardig staan, ja”, keek Logt tevreden terug op slechts zeven tegentreffers in zijn twaalf gespeelde duels. ,,Maar het lijkt inderdaad wel of ons team na mijn dubbele beenbreuk helemaal is ingezakt.” Het matige optreden van invaller Joël Geertman, keeper van het tweede, tergde Van Dijk vervolgens wekenlang, waarna de fanatieke trainer aan de vooravond van de naronde besloot de 43-jarige elftalleider en oud-doelman Rob van Zuuk in het vervolg op de doellijn te posteren.

,,Ondanks de slechte serie in de tweede competitiehelft hadden we veel vertrouwen in een succesvol verloop van de nacompetitie”, meende Logt. Nog altijd herstellend en strompelend langs de lijn moest de eerste doelman echter machteloos aanzien hoe zijn teamgenoten er tegen Groen Wit geen moment in slaagden om in de juiste ‘schwung’ te komen. In een verzengende hitte had de thuisploeg weliswaar de beste kansen, maar waren deApeldoorners met twee goals van Jos Berghorst het meest efficiënt. Héél even, in het eerste kwartier na de pauze, mocht het thuispubliek hopen op een opvlieging van hun helden. Maar na de 1-1 door Erwin Viester ontpopten de blauwhemden zich al gauw tot een stel lamlendige mooi-weer-voetballers, voor wie elke stap naar mogelijk succes er blijkbaar één teveel was.

Och, de instroom van jeugdspelers als Ruud Schapenk en Maxim van der Werf geeft Helios uitzicht op betere tijden, evenals de bejubelde promotie van A1 naar de derde divisie. Maar Van Dijk vertrekt met een teleurgesteld gevoel. ,,In dit ene seizoen heb ik meer geleerd dan in die twintig andere als trainer”, stelde hij. En dat was zéker geen compliment aan zijn spelers.

Veehouder loodst Holten naar veilige haven

door Rudy Brouwer. maandag 28 april 2008 | 03:17 | Lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor

HOLTEN – Oudgedienden als Arno Knapen, Freek Knapen en Mark Nijland zwaaiden gistermiddag, ijlings op zoek naar een verzorger, geregeld met hun handje naar de kant. Teamgenoot GerritKlaasses, 41 jaar en opgetrommeld uit het tweede elftal, gaf bij zijn comeback daarentegen geen krimp en loodste SV Holten langs SV Raalte (4-0) naar een veilige haven.

,,Dat ik dom tot het einde kan doorgaan, heeft gewoon te maken met het werk dat ik overdag doe”, glunderde de linksback trots. Als veehouder bikkelt Klaasses blijkbaar haast het hele etmaal, waardoor hij beschikt over een ijzeren conditie. ,,Dat is ook de enige basis waarop ik voetbal”, bekende Gerrit Klaasses in onvervalst dialect. ,,Mijn missie van vandaag was dan ook: proberen de tegenstander meer in de weg te lopen dan mijn eigenteamgenoten.”  Holtenaren in de weg lopen deed Klaasses geen moment. Sterker: naarmate het duel vorderde kreeg hij er schik in en groeide hij uit tot stuurman van het roodzwarte vlaggenschip. ,,Als jij er vertrouwen in hebt, doe ik toch mee”, had hij eerder deze week op het verzoek van trainer Peter Harthoorn geantwoord. ,,Maar na mijn afscheid vorig jaar was deze comeback echt eenmalig, hoor! Volgende zondag ga ik gewoon weer lekker fietsen of zwemmen met vrouwlief en de kinderen”, nam de moegestreden voetballer zich voor.

Al had Holten-trainer Harthoorn elf spelers uit het tweede elftal opgesteld; tegenstander Raalte had zelfs dán never nooit gewonnen. Alles wat de mannen van oefenmeester Reinier Stegeman probeerden was volstrekt kansloos. Alleen Avni Celen mikte een keer met een fraaie omhaal knap op het doel. ,,Zolang nog niet alle punten verdeeld zijn, kan het nog”, hoopte Stegeman tegen beter weten in op het ontlopen van degradatie. Maar de geplaagde trainer moet toch zelf ook beseffen dat Raalte met dit team, met deze spelers en zo’n armzalige beleving nooít meer zal kunnen juichen om een succes. Ach, vierde of vijfde klasse, wat maakt het eigenlijk ook uit. ,,In de vijfde klasse is het helemaal hotseklotsen”, verwacht Stegeman. ,,Hier in de vierde klasse zijn de meeste spelers fysiek nog wat slimmer.” Op de onbeduidende manier waarop de Sallanders gisteren speelden, lijken ze beter thuis in de vijfde klasse. Of nóg beter: lekker zwemmen of fietsen met vrouwlief en de kids is óók leuk.

Rohda met lege handen, Kon. UD in nacompetitie

door Rudy Brouwer. maandag 28 april 2008 | 02:55 | Lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor

DEVENTER – Zowel Rohda als Kon. UD won gistermiddag zijn laatste competitieduel met ruime cijfers. De Raaltenaren versloegen in Vaassen de plaatselijke trots met 6-2, maar staan na een goed seizoen met lege handen. Klassegenoot Kon. UD won thuis met 5-1 van WAVV en warmde zich zo lekker op voor het eerste nacompetitieduel, komende zondag in het Friese Bergum.

WAVV voetbalde op Het Schootsveld nog voor handhaving in de eerste klasse, maar die stille hoop vervloog na de thee al snel. Na een 1-1 ruststand (doelpunt Coskun Karademir) overheerste de ploeg van trainer Anton Wennemers op alle fronten. Spits Bas Tuitert nam drie treffers voor zijn rekening; A-junior Joost Schipperij maakte het vijftal goals compleet. Wennemers vond het overtuigende optreden overigens geen enkele garantie voor succes in de naronde. ,,We gaan er uiteraard vol voor, maar in zo’n nacompetitieduel kan het makkelijk alle kanten op. Soms loopt het zo dat je er nooit meer aan komt, maar het kan net zo goed andersom zijn”, sprak hij enigszins profetisch met de blessures van basisspelers als Kök, Bumkens, Haveman en De Knegt in het achterhoofd.

Rohda moest in Vaassen zelf met vijf doelpunten verschil winnen en áls…, dan… Het werd uiteindelijk teveel gereken en de kleine kans op nacompetitie ging voorbij. ,,We hadden afgesproken dat het achteraf in ieder geval niet aan onszelf zou moeten liggen”, vertelde trainer Art Langeler. Zijn ploeg deed wat er werd verlangd: tot tien minuten voor het einde was het door prachtige treffers 1-6. De tweede Veluwse treffer deed er, door de standen in andere duels, uiteindelijk niet meer toe. ,,Het is tekenend voor dit team dat alleen Jarno Heet vertrekt. We hebben een goed team gebouwd, al voelt het wel als een kater dat we niet het niveau van de hoofdklasse hebben gehandhaafd”, aldus Langeler.

Voor Rohda blijft enkel een sterk geraamte over

door Rudy Brouwer. maandag 21 april 2008 | 03:33 | Lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor

RAALTE – Tot en met de speelronde van gistermiddag voetbalde Rohda voortdurend mee om de titel. Na een prima seizoen en een ijzersterke tweede helft in de topper tegen koploper Germania(0-1) blijft voor de ploeg van trainer Art Langeler, heel zuur, echter géén kampioenschap en géén nacompetitie, maar alleen een jong en sterk geraamte over.

,,Het niveau vasthouden en doorstroming van de jeugd stimuleren”, vatte oefenmeester Art Langeler zijn missie bij Rohda samen. ,,Twee doelstellingen die in feite botsen”, realiseerde de naar FC Zwolle vertrekkende oefenmeester zich steeds. ,,Dat eerste is dus niet gelukt, maar als ik zie hoe we zijn begonnen, kan ik, ondanks de teleurstelling van vandaag, bij mijn afscheid niet ontevreden zijn.” De Zwollenaar startte na fiscale problemen bij de club met een nagenoeg nieuw team, waarin geen enkele chemie borrelde. Na een moeizame start in het cruciale duel van gisteren, toonde Rohda zich na de thee op zijn minst gelijkwaardig aan de waarschijnlijke kampioen.,,Het was voor ons buigen of barsten”, vond Langeler. ,,We voetbalden na de rust écht goed.”

,,Na de 0-0 in de pauze konden we met z’n allen maar één ding doen: honderd procent hard werken en vol voor de aanval gaan”, meende aanvoerder Sander Poll. ,,We wilden niet achteraf zeggen dat we er als team niets aan hebben gedaan.” Poll vindt dat zijn ploeg niet in deze ene wedstrijd de kansen op een kampioenstitel heeft verspeeld. ,,Over het gehele seizoen waren we te wisselvallig; we misten te vaak te veel kansen en hebben daardoor vooral tegen mindere ploegen veel punten laten liggen. Jammer, want ik voetbal graag in de hoofdklasse. Maar bovenin de eerste klasse is ook leuk, hoor…”

Langeler was ook van mening dat het gebrekkige scorende vermogen zijn ploeg uiteindelijk is opgebroken. ,,Het was geen toeval, pech of geluk. We missen kwaliteit. En dat is geen verwijt, want iedereen heeft naar zijn eigen mogelijkheden gepresteerd. We hebben dit seizoen vaker onterecht verloren dan onterecht gewonnen.” Na de late, onverwachte en misschien wel onterechte 0-1 van Germania en kort daarna het eindsignaal van scheidsrechter Henk de Man stortten alle Raalter spelers één voor één lijkbleek ter aarde. Natuurlijk was er de enorme teleurstelling over een verloren seizoen, maar zeker óók de wetenschap dat al die zielige hoopjes mens gezamenlijk een sterk geraamte vormen voor het volgende seizoen.

Kon. UD geniet te lang van ‘beauties’

door RudyBrouwer. maandag 21 april 2008 | 03:35 | Lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor

GLANERBRUG – Oefenmeester Anton Wennemers zat gistermiddag in de eerste helft van het duel tegen Avanti Wilskracht ontspannen en met een hele brede glimlach op de bank. Drie wereldgoals én een gestopte strafschop bezorgden hem een intens plezierig gevoel. Toch gaf eersteklasser Kon. UD uiteindelijk nog de fraai verworven voorsprong weg (4-3).

“Misschien hebben we er inderdaad wel te lang van genoten”, realiseerde Wennemers zich schuldbewust. “Maar ook na de thee leek er lange tijd niets aan de hand, totdat ons onnozele balverlies in de laatste minuut Avanti de gelijkmaker opleverde.” Twee minuten later lepelde verdediger Coskun Karademir, wiens broertje Metin in de tweede helft debuteerde, zelfs ongelukkig de winnende treffer voor Avanti in het eigen doel. “Jammer”, vond Wennemers. “Want winnen is altijd beter dan verliezen…”

Binnen een half uur na de eerste aftrap leidde UD, dat zich al heeft verzekerd van deelname aan de nacompetitie, door drie ‘beauties’ met 0-3: Alex Gallas en Ruben Boonk rosten de bal fraai en van grote afstand binnen; RubenBumkens krulde tussendoor een vrije trap fantastisch in het kruis. Kort daarna pareerde Coen Meijerink ook nog eens een Twentse penalty. Maar zo’n mooi begin was op het eind dus helemaal niets waard.

Zege Overwetering op Helios niet uit te leggen

door Rudy Brouwer. maandag 14 april 2008 | 03:29 | Lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor

DEVENTER – Het is maar goed dat Helios-verdediger Michael Dijkslag de bal vér in blessuretijd slechts op de lat hamerde, anders waren het bizarre scoreverloop en de uitslag van het duel Helios-Overwetering helemaal niet uit te leggen geweest: twee minuten voor het einde van de reguliere speeltijd was het nog 2-1, op het wedstrijdformulier stond uiteindelijk 3-4.

Die 2-1 vlak voor het einde was eigenlijk wel een mooie weergave van de verhoudingen geweest. Het was gisteren vooral Helios dat voetbalde voor de winst en dus handhaving in de top van het klassement. Aan de andere kant loerde Overwetering slim op de counter en ging het dus volgens plan ook glimlachend met de overwinning heen. Een verdienste van de Olstenaren, maar toch vooral een beetje ‘eigen schuld, dikke bult’ van de blauwe thuisploeg.

,,Zij leunden lange tijd achteruit en wachtten op onze fouten”, stelde Helios-trainer John van Dijk vast. Het was sinds de winterstop niet voor het eerst dat zijn jonge team door dom handelen in de slotfase zekere puntenverspeelde. ,,We hebben nu geloof ik vijf keer de kans gehad om in de ranglijst afstand te nemen van de concurrenten, maar even zo vaak verzaakt”, treurde Van Dijk. Toch verwijt hij zijn goedwillende spelers niets. Sinds het wegvallen (door beenbreuk eind januari) van doelman Raymond Logt lijkt het op de beslissende momenten echter te ontbreken aan een zekere organisatie.

Overweterings gelegenheidsspits en aanvoerder Mark van Gurp maakte dankbaar gebruik van de geboden ruimte. ,,Er is dit jaar veel gebeurd bij onze club”, realiseerde de Olstenaar zich. ,,Vanuit een achterstand zijn we toch weer aangehaakt. En als je een wedstrijd als deze zó wint is er in het vervolg nog van alles mogelijk.” Twee minuten voor het einde zwabberde Frank Willemsen onverwacht Overweterings gelijkmaker (2-2) binnen, amper honderd tellen daarna schoot Edwin van Weenum de bezoekers zelfs naar de zege (2-3).

Oh nee toch niet, nog een strafschop voor Helios: Erwin Viester 3-3. En kort daarna het slotakkoord van Overwetering-invaller Willems (3-4). Vier goals in een paar minuten, twee strafschoppen, gemiste kansen over en weer en een boel hectiek. Je moet er bij geweest zijn; de zege van Overwetering op Helios is anders gewoon niet uit te leggen.

Kon. UD heeft wel zin in de play offs

door Rudy Brouwer. maandag 14 april 2008 | 03:31 | Lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor

GEESTEREN – Afgelopen donderdag vloeide op sportpark Het Schootsveld de champagne rijkelijk. Eersteklasser Kon. UD verzekerde zich door een benauwde zege op Vaassen van een periodetitel en mag straks in mei mee doen in de nacompetitie voor promotie naar de hoofdklasse. Om in die naronde een rol van betekenis te kunnen spelen, moet het team van trainer Anton Wennemers in de laatste twee competitieduels de goede moraal van de laatste weken zien vast te houden. Gisteren bij degradatiekandidaat Stevo lukte dat prima (1-2).

Door een te laag tempo in de eerste helft keek UD in de rust tegen een achterstand aan. Na een kwartier spelen in de tweede helft konden de Deventenaren opnieuw de kleedkamer in vanwege een blessure van de scheidsrechter.,,Op dat tweede rustmoment kwam het signaal uit de groep om na de hervatting vol voor de winst te gaan.” Daarna zag de trainer Bas Tuitert en Alex Gallas met een goal de voornemens omzetten in daden.

,,De jongens hebben zich in dat laatste halve uur helemaal uitgeleefd”, stelde Wennemers tevreden vast. ,,Dat is een goede basis. Maar richting nacompetitie moeten we bepaalde dingen ook wel weer beter gaan doen.” De trainer vindt dat in de laatste duels te vaak het voetballen van achteruit, het overwicht op het midden en het pressen voorin wordt vergeten.

Vertrouwen wint het van frustratie

door Rudy Brouwer. maandag 07 april 2008 | 03:23 | Lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor

RAALTE – Tot gisteren scoorde eersteklasser Rohda in vijf achtereenvolgende duels slechts drie keer. De ploeg van trainer Art Langeler was vaak veel beter dan de tegenstander, maar slaagde er steeds niet in het overwicht ook in veel treffers uit te drukken. Soms was het aantal gemiste kansen om gek van te worden, maar gistermiddag tegen ATC’65 liet Rohda het vertrouwen winnen van de frustratie (4-0).

Wat de ploeg uit Hengelo op sportpark Tijenraan kwam doen bleef overigens negentig minuten lang een raadsel. ,,Tegenhouden”, concludeerde Langeler. Maar zelfs dát ging blijkbaar met zó’n tegenzin dat collega-trainer John van Miert net zo goed elf witte tulpen in het hobbelige hoofdveld van de Raalter accommodatie had kunnen planten. ,,Het blijft hoe dan ook toch een spel van de overtuiging”, meende Langeler. ,,Een kwestie van uitlokken en los spelen van zo’n apathische tegenstander.”

In de afgelopen reeks duels ging dat Rohda prima af, maar haperde de drive om te winnen steevast in de doelmond. Tegen ATC’65 toonden de roodgelen opvallend lang een ijzige kalmte om op de onvermijdelijke beloningen te wachten. ,,Wij konden de bal achterin en op het middenveld continue in alle rust rondspelen, omdat zij niet durfden door te dekken en bovendien dom druk zetten”, was rechtsachter Rik Witteveen opgevallen. De 24-jarige begon dit seizoen als aanvallende middenvelder, maar is sinds de winterstop teruggehaald naar een plek in de defensie. ,,Dat was in het begin wel even wennen, maar met mijn tactisch inzicht kom ik achterin toch beter tot mijn recht”, vond Witteveen.

,,Door ons vroege doelpunt was het natuurlijk ook wel makkelijker om geduld op te brengen”, bekende Langeler. Al na een klein kwartier lepelde Maurice Tepperik op fraaie wijze de openingstreffer binnen, waarna Sander Poll en Justin Zikama nog in de eerste helft de beslissing forceerden.  Door de 4-0 van Ignacio Tuhuteru liep Rohda na de thee warm voor een veelbelovend competitieslot. ,,We moeten nog drie weken lekker blijven voetballen en er voor zorgen dat we in het laatste duel, uit tegen Vaassen, nog steeds een hele goeie kans hebben om de kampioen te worden”, hoopte Langeler.

Kon. UD op reserve naar kans in periode

door Rudy Brouwer. maandag 07 april 2008 | 03:04 | Lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor

DEVENTER – Güngor Arslan en Senol Kök mochten gistermiddag in het duel tegen Germania nog wel een paar minuten uit de kleren, maar aanvoerder Ruben Bumkens bleef – net als de licht geblesseerde Rob Haveman – negentig minuten op de bank. Kon. UD ging tegen de koploper (2-4), letterlijk en figuurlijk, gereserveerd op weg naar de periodetitelkansen in het thuisduel tegenVaassen, komende donderdag.

Bij winst tegen de Veluwenaren is de ploeg van trainer Anton Wennemers als winnaar van de tweede periode verzekerd van deelname aan de nacompetitie. ,,Er stond een aantal belangrijke spelers op scherp met gele kaarten. Die speelden vandaag dus niet”, had Wennemers keurig bijgehouden. De Nijverdalse trainer wil zijn ploeg voor donderdag niet al te veel druk opleggen, maar realiseert zich anderzijds dat het wel dé wedstrijd is waar het dit seizoen op sportpark Het Schootsveld nog om draait.

Ondanks een optisch overwicht van de Groesbekers leidde UD, mede door een doelpunt van Mark Bolink, in de rust met 2-1. Na de thee bleek de gemankeerde koninklijke thuisploeg niet goed genoeg om koploper Germania te verrassen. Wennemers: ,,Met de invallers hebben we desondanks een goeie pot gespeeld en leven we met een goed gevoel naar de wedstrijd van donderdagavond toe.”

Heel Heino met klein prijsje naar huis

door Rudy Brouwer. maandag 31 maart 2008 | 04:05 | Lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor

HEINO – Op sportpark De Kampen ratelde spreekstalmeester Sander Bekkink gistermiddag nog vlotter dan zijn Rad van Fortuin.

De goedgebekte Heinoër had tijdens de bazaar van de plaatselijke voetbalclub voor al zijn dorpsgenoten wel een presentje in petto. Dankzij een strafschop in blessuretijd gingen zélfs de voetballers uit het Sallandse kerkdorp in het duel tegen Twenthe Goor met een klein prijsje naar huis (3-2).

,,We hebben vandaag zóveel verschrikkelijke fouten gemaakt en zó ontzettend veel ballen te gemakkelijk weggegeven”, kon ook Heino-trainer Marcel ter Steege niet ontkennen. ,,De enige fijne conclusie na dit foutenfestival is dat we nog altijd in de race zijn.”  De Zwolse trainer doelde daarmee op Heino’s kansen in de derde periode én de mogelijkheid om in de stand als vierde te eindigen. En dat geeft dan misschien weer recht op deelname aan de nacompetitie…

De kansen op een succesje tijdens de rumoerige verloting in het clubhuis leken vele malen groter dan het behalen van punten op het veld. Na een redelijk begin, hooguit tien minuten, zakte Heino in het duel tegen Twenthenamelijk weg naar een bedenkelijk niveau. Weggevertjes over en weer deden bij de neutrale toeschouwer voortdurend de koude tenen krommen. Het was aan scheidsrechter Van Delden uit Leeuwarden te danken dat uiteindelijk toch ook de voetballers mochten glunderen om een cadeautje: de arbiter legde de bal in blessuretijd, na een tuimeling van aanvoerder Wouter de Waal, resoluut op de penaltystip.

Een buitenkansje dat Heino-doelman Marco Hogeboom best wilde benutten, maar Melvin Velthuis was hem voor. ,,Vroeger nam ík ze altijd, maar nu ben ik nog slechts reserve-nemer”, kende Hogeboom zijn plaats. Bij gebrek aan beter staat de 36-jarige goalie dit seizoen weer tussen de palen. Met wisselend succes, maar gisteren voorkwam hij met een aantal prachtige reddingen haast zekere Twentse tegentreffers. ,,Ach, als keeper moet je ook een beetje het geluk hebben dat je op zo’n middag een paar mooie ballen krijgt”, neutraliseerde Hogeboom zijn heldenrol.

Snel naar het clubhuis; daar kon je genoeg ballen winnen. En het reisstrijkijzer viel er op lotnummer 33.

Kon. UD pas in laatste seconden nat

door Rudy Brouwer

10 MAART 2008 – DEVENTER – De titelkandidaten nog even flink pijn doen; dát is wat Kon. UD zich met zes achtereenvolgende zeges op zak had voorgenomen. In de wedstrijd tegen koploper RKHVV ging dat heel aardig, want hoewel het al de hele middag flink miezerde op sportpark Het Schootsveld, ging het team van oefenmeester Anton Wennemers gisteren pas in de laatste seconden nat (0-2). 

Of de koninklijken van een doelpuntloos gelijkspel veel wijzer waren geworden, valt overigens te betwijfelen. De brilstand was in ieder geval een eerlijker weergave van de verhoudingen geweest. “De teleurstelling is nu even groot”, voelde Ruben Bumkens. ,,Maar we hebben er weer ons stinkende best voor gedaan.” De aanvoerder kon amper geloven dat zijn ploeg door twee tegentreffers in blessuretijd uiteindelijk toch met lege handen stond. “Met duels tegen Rohda en Germania voor de boeg en tussendoor de kans om de tweede periode te pakken, moeten we proberen in dit ritme van aardig voetballen te blijven.”

Vooral in het eerste half uur kon Kon. UD met gemak de strijd tegen RKHVV aan. Aan de hand van een magnifieke Senol Kök overheerste de thuisploeg de hoog geklasseerde opponent uit Huissen. Tot hele doelrijpe kansen kwam het in die fase evenwel niet. Tegen de pauze dreigde RKHVV iets meer en werden de acteurs in het veld over en weer wat onvriendelijker. Mooi om te zien dat de mannen van Wennemers óók dat spelletje prima beheersen.

Na de thee bleef het spannend, maar waren slechts drie situaties noemenswaardig. Na een uur spelen, miste Bas Tuitert – geschrokken door zoveel vrijheid – UD’s grootste kans. Halverwege het tweede bedrijf ontsnapteRKHVV’er Medhi Ghanem aan rood en uitgerekend híj gaf even later de assist waaruit Jop van Steen in blessuretijd een dreun kon uitdelen. De 0-2 van Bob Siccama was daarna slechts een formaliteit. ,,We kunnen elkaar vandaag niets verwijten”, vond Wennemers. ,,Maar als we het tegen Rohda en Germania nog leuk willen maken, zullen we de komende twee duels moeten winnen.”

Dat zijn team in dat geval vanzelf de tweede periodetitel pakt is mooi, want ook bij UD spelen ze gewoon voor de prijzen.

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Eén treffer voldoende voor sterk Rohda

door Rudy Brouwer

10 MAART 2008 – GEESTEREN – Door een blessure van verdediger Raymond Bosch trad eersteklasser Rohda gisteren in de uitwedstrijd tegen Stevo aan in een iets minder offensieve bezetting dan gebruikelijk. Toch had de ploeg van trainer Langeler een enorm veldoverwicht. Dat leverde weer veel kansen, maar slechts één treffer op.

Halverwege de eerste helft zette de gemankeerde defensie van Rohda geduldig een zoveelste aanval op. Vanaf de rechterkant maakte de watervlugge Justin Zikama vervolgens een fraaie actie naar binnen, waarna de bal vanuit zijn voorzet door de vooruitgeschoven Ignacio Tuhuteru met succes in het dak van het doel werd gewerkt (0-1).

Het was voor Art Langeler best lastig om alle spelers na een aantal mindere duels weer met wat zelfvertrouwen op de been te krijgen. “Iedereen voelt zich toch een beetje schuldig dat er de laatste tijd zoveel doelrijpe kansen worden gemist”, merkt de Zwolse trainer. “Maar met overwegend fitte spelers wordt de concurrentie binnen het team nu met de week groter en daarmee automatisch ook de druk om alles goed te doen.”

Met wedstrijden tegen hooggeklasseerde tegenstanders als NEC, Germania en Kon. UD voor de boeg voelt Langeler nog altijd dat er dit seizoen aan het einde ‘iets moois kan gebeuren’. “Die ploegen spelen tenminste aanvallend en dat is ons tot nu toe het beste bevallen.”

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Doelman van Voorwaarts houdt het hoofd koel

door Rudy Brouwer

3 MAART 2008 – TWELLO – In de afgelopen weken stond Voorwaarts-keeper Sam voor de Poorte een paar keer dizzy en met gloeiende wangen tussen de palen nadat hij van dichtbij ballen hard in zijn gezicht kreeg. Gisteren in het thuisduel tegen De Tubanters hield de fanatieke doelman zijn hoofd koel, waardoor Voorwaarts in de race blijft voor het kampioenschap (2-1).

De verdiende 1-0 voorsprong uit de goede eerste helft – spits Niels Eilering scoorde na amper een kwartier voetballen – kwam direct na de theepauze danig in gedrang. Nadat aanvoerder Bas Starink tot tweemaal toe op lachwekkende wijze had verzuimd zijn ploeg naar een ruimere marge te schieten, bracht invaller Tim Boers De Tubanters op gelijke hoogte.

In de angstige minuten erna slaagde Voor de Poorte er met een aantal meesterlijke reddingen in om een nieuwe knock-out te voorkomen. ,,Inderdaad op belangrijke momenten”, voelde ook de Twellose goalie zelf. ,,Daardoor bleven we goed overeind.” Kort daarna kopte Starink ongelukkig een bal tegen de paal, maar was Frank Roerdink, ineens vanuit een vrije trap, wel doeltreffend (2-1). ,,De beleving is super”, vindt Voor de Poorte. ,,Ons spel is – zoals vandaag – misschien niet altijd even mooi, maar wel effectief. We presteren boven verwachting; vorig seizoen werden we kampioen en nu doen we gewoon wéér aardig mee.”

,,En dat willen we zolang mogelijk blíjven doen”, sprak trainer Hans van der Hoop uit. Toch probeert de oefenmeester wat dat betreft zo weinig mogelijk druk op zijn jonge spelers te leggen. ,,Vorige week wonnen wel wel, maar zat er een enorme spanning op het elftal. Mijn credo voor vandaag was: probeer te voetballen en straal vooral plezier uit. Over onze inzet in de eerste helft ben ik heel erg tevreden.” Van der Hoop zélf droeg gistermiddag vanaf de zijlijn optimaal bij aan de ontspannen sfeer in het veld.

Je zult uit zijn mond nauwelijks een kwaad woord horen; de teneur van zijn coaching is overwegend positief en aanmoedigend. ,,Klopt. Ik hoef mijn spelers soms alleen maar een beetje af te remmen in hun enthousiasme.” Juíst die drive om te blíjven gaan, zou zijn team op weg naar de titel wel eens kunnen gaan opbreken: het ontbreekt Voorwaarts over de hele linie nog té vaak aan overzicht én ervaring op de beslissende momenten waarop doelman Sam voor de Poorte er wél staat…

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Kon. UD één zege weg van periodetitel

door Rudy Brouwer

3 MAART 2008 – HENGELO – De uitmuntende serie van eersteklasser Koninklijke UD komt voor velen – onder wie spelers en trainers – regelrecht uit de lucht vallen; de zesde overwinning op rij – gistermiddag (1-4) bij ATC’65 – was al na drie kwartier spelen voorzien. ,,Het houdt maar niet op”, klonk trainer Anton Wennemers zelf een beetje verbaasd. ,,In de winterstop hebben we wel gezegd: we gaan de bovenste ploegen nog flink pijn doen. Maar dat we nu zélf naar die top drie kunnen kijken, had niemand verwacht.” 

Het opgeleefde team van de oefenmeester uit Nijverdal liep in Hengelo zonder al te veel weerstand al vóór de pauze uit naar een onoverbrugbare 0-3. Tuitert (2x) en Gallas lieten het scorebord met een glimlach verspringen.

In het tweede bedrijf, met de straffe wind mee, konden de koninklijken maar weinig kansen creëren. Via Jaap Sühre kwam ATC ’65 tien minuten voor het einde zelfs even naderbij, maar Ruben Boonk herstelde kort daarna de marge naar drie. Zo tekende de ploeg van Het Schootsveld voor een belangrijke zege in de tweede periode. ,,Als we op Tweede Paasdag thuis winnen van Vaassen, zijn we zeker van nacompetitie”, weet Wennemers. Dat is zeker mooi voor achter de hand. Maar áls UD er komende zondag tegen koploper RKHVV in slaagt de zegereeks een vervolg te geven, komt er wellicht nóg iets mooiers binnen bereik.

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Koppositie ligt Rohda zwaar op maag

Door Rudy Brouwer

25 FEBRUARI 2008 – RAALTE – Als kersverse koploper betrad eersteklasser Rohda gistermiddag allerminst met buikkrampjes het veld. Sterker nog: de ploeg van trainer Art Langeler speelde tegen Jonge Kracht de beste eerste helft tot nu toe. Ná de theepauze lag de vorige week verworven koppositie de roodgelen uit Raalte blijkbaar toch te zwaar op de maag. 

,,Ach, natuurlijk voelt én is het wel anders om als lijstaanvoerder aan de aftrap te staan”, erkende de Zwolse oefenmeester. ,,De meeste van onze jongens hebben dat nog niet eerder meegemaakt. Da’s mooi, want dan kunnen ze er nu aan wennen.” Na een korte storm van Huissense zijde controleerde het team van Art Langeler al vlot het duel: met machtig aanvalsspel en verrassende tempowisselingen drukte Rohda de gasten uit Gelderland ver terug.Jarno Heet en Dirk Jan Klijn Velderman waren nog het dichtst bij de treffer die elk moment kon gaan vallen. ,,We hebben ze in die fase aan gort gespeeld”, meende Langeler zelfs.

Er raakte in zijn elftal dan ook niemand in paniek toen er, na ruim een kwartier spelen, zo maar uit het niets een voorzet van Tom van de Velde achter Rohda-goalie Tepperik waaide. Al waarschuwde spits Jaco van der SleenRohda op slag van rust wel nog eens voor al te veel onverschilligheid. ,,In de tweede helft namen we nog meer risico om door te drukken en dan geef je nou eenmaal ook wat ruimte weg”, somberde Maurice Tepperik kort na de onverwachte afloop (0-3). ,,We zijn verstandig genoeg om nu niet meteen in paniek te raken, hoor”, stelde de gedreven centrale verdediger gerust. ,,Maar wel jammer; we hadden voor eigen publiek graag laten zien dat we vorig weekeinde terecht de koppositie hadden veroverd.”

Dat hoopgevende plekje hebben de Raaltenaren, gerekend in verliespunten, overigens nog steeds. ,,We staan er gewoon bij”, realiseerde ook Langeler zich. ,,Dit hoort er gewoon bij.” Geen reden dus, om ineens te gaan twijfelen. Maar wel een wijze les voor zijn jonge brigade. ,,Ik verwacht wel dat ze volgende week extra getergd aan de start zullen staan”, sprak Langeler. WAVV thuis: een mooie gelegenheid om uiterst beleefd een boertje te laten en daarmee weer ruimte te maken voor een smakelijk dessert aan het einde.

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Rohda opent aanval voor serieuze titelkansen

door Rudy Brouwer

18 FEBRUARI 2008 – HUISSEN – Met nog acht competitieduels in de agenda heeft Rohda de koppositie in de eerste klasse overgenomen van RKHVV. De Raalter ploeg van trainer Art Langelerversloeg de titelconcurrent in een onderlinge machtsstrijd met 0-1.

Bij aanvang van het seizoen, na de degradatie uit de hoofdklasse van het amateurvoetbal, nam de Zwolse trainer zich vooral voor om dit jaar zoveel mogelijk jonge spelers in te passen. Het meedoen in een periode zou hem, qua prestaties, al bevredigen. ,,Maar sinds de winterstop hebben de spelers en ik een nieuw gezamenlijk doel”, bekende Langeler gisteren na het eindsignaal in jubelstemming. ,,Ikzelf wil aan het einde van dit seizoen graag door de voordeur naar buiten en de meeste van mijn spelers horen gewoon thuis op een hoger niveau.”

Het laatste part van de competitie wordt voor Rohda dus geen fase van woorden, maar van daden. ,,Zolang we niet aan het einde bovenaan staan, hebben we niks”, beseft ook de vertrekkende Langeler. Dus er moet aangevallen worden! Laatste man Sander Poll is daarom al doorgeschoven naar het middenveld. ,,Dat bevalt me wel”, glimlachte de aanvoerder. ,,Samen met Dirkjan Klijn Velderman, Jesper Harmens en Ignacio Tuhuteru vorm ik een erg dynamisch middenveld. Ik heb natuurlijk een bepaald loopvermogen, we verstaan elkaar goed en dat kan enorm van pas komen om de tegenstander al vroeg onder druk te zetten.”

Tegen RKHVV begonnen de Sallanders gisteren op sportpark De Blauwenburcht voortvarend. ,,We hebben dit seizoen al vier keer de mogelijkheid gehad om ‘aan kop’ te komen door een wedstrijd te winnen”, keek Langelerterug. ,,Maar steeds ging dat mis. Deze vijfde keer moest maar scheepsrecht zijn.” Ondanks het overwicht slaagde Rohda er niet in om in het eerste bedrijf te scoren. Jarno Heet raakte wel de lat. Nadat de aanvaller kort na de theepauze was vervangen door goalgetter Rik Keijzer, stuurde Klijn Velderman aan de rechterzijde van het veld Sander Poll weg.

,,Ik zag Rik vrij staan voor de goal en kon hem goed bedienen”, haalde Poll de winnende treffer terug in zijn herinnering. In het vervolg pakte de thuisploeg dan misschien een optisch overwicht, maar tot gevaarlijke kansen kwam het niet. ,,Via Yurukel en Harmens hadden wij zelfs nog de beste mogelijkheden”, vond oefenmeester Langeler. Nu de wenselijke eindpositie is bereikt, kruipt Rohda niet terug in de schulp. Het wil blijven aanvallen en de opponent dwingen tot fouten. Om dan zelf aan het einde nóg op de hoogste trede te staan.

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Kon. UD schiet lentekolder in de kop

door Rudy Brouwer

11 FEBRUARI 2008 – DEVENTER – Tachtig minuten lang klungelde en schutterde Kon. UD gisteren op een erbarmelijk slecht veld tegen koploper NEC. Maar na een prachtige vrije trap van Coskun Karademir (1-0) schoot het team van trainer Anton Wennemers de lentekolder in de kop.

Met man en macht, en hun handen en hun voeten, slaagden de voetballers van Het Schootsveld erin de zwaarbevochten voorsprong naar het eindsignaal te brengen. ,,Wat een shitwedstrijd”, was Wennemers eerlijk. ,,Gek hè? Ik kreeg ze niet aan het voetballen vandaag.” Waaróm dat niet was gelukt, wilde hij zich, getuige zijn tevreden glimlach, eigenlijk niet al te lang blijven afvragen.

De onvoorziene drie punten deden veel – en snel – vergeten; het euforische gevoel van de laatste vijftien minuten overwon. ,,Fantastisch”, glunderde ook invaldoelman Joost Koerkamp. ,,Echt mooi dat je in zulke wedstrijden mee mag spelen en er ook nog een positieve rol in hebt.” Doordat eerste keus Koen Meijerink na een auto-ongeval eerder deze week niet fit genoeg bleek, kreeg Koerkamp de handschoenen aan.

Halverwege de tweede helft behoedde de lange sluitpost zijn team met een katachtige reactie op de lijn. In de prachtige en spannende slotminuten wierp hij bovendien zijn imposante lichaam heroïsch en succesvol driemaal voor de bal. Iedereen vond het geweldig, mooi en fantastisch. En knuffelde Koerkamp na afloop als een grote beer. ,,Ik zal nu echt niet ineens deze plek opeisen. Maar wil er natuurlijk wel graag blijven staan. Dát zal ik deze week op de training wel laten zien”, beloofde Koerkamp voldaan.

Ook matchwinner Karademir was een gevierd man. ,,Ik zeur het hele seizoen al bij Ruben Bumkens en Senol Kök, die normaal de vrije trappen nemen, om het ook eens te mogen proberen”, lachte de harde werker. Kök deed niet mee en Bumkens klaagde nog wat na over de op hem begane overtreding. ,,Dus eiste ik de bal maar op”, meldde Karademir trots. Zijn fantastische treffer maakte, op een zonnig sportpark, het beest los in UD, dat dankzij de vierde overwinning op rij ineens koploper is in de strijd om de titel van de tweede periode. Dat belooft nog wat voor als het straks écht lente wordt…

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Wijhe schrikt niet van afslachting

door Rudy Brouwer

28 JANUARI 2008 – WIJHE – Een kwartier na de pauze smeekte de uitgevallen Jelle Mulder zijn medespelers vanaf de zijlijn: ,,Laat het alsjeblieft niet nóg erger worden…” Dát werd het uiteindelijk ook niet, al v0elde de 0-4 waarmee derdeklasser Wijhe gisteren door Columbia werd afgedroogd al beroerd genoeg. ,,De slechtste wedstrijd is onder ons”, predikte Laurens Spijkerman na afloop dan ook beschaamd.

De aanvoerder weigerde echter al te dramatisch te doen over de afslachting. ,,Een incident”, vermoedde hij. ,,Dat hoort er elk seizoen nu éénmaal bij. Alles wat fout kón gaan, ging ook fout. We hadden, geloof ik, zélfs moeite met de richting van de wind…”

Voor trainer Hans Tuin kwam de nederlaag niet onverwacht. ,,We hebben in de afgelopen acht weken geen enkel duel gespeeld en op dit moment teveel half-fitte spelers in de ploeg.” De Wijhenaren straalden het uit: ze konden niet óf wilden niet. Enkel doelman Gerald Draaijer verdiende een compliment voor gedane moeite: alleen hij voorkwam met een redelijk optreden een grotere deceptie.

Tot het uitvallen van Jelle Mulder, vanwege een liesblessure na amper elf minuten voetballen, kon de ploeg uit Wijhe nog enige richting aan de bal geven, maar daarna bepaalde tegenstander Columbia het spel. ,,De schrik zat er daardoor wel even in, ja”, beaamde Tuin. ,,Jelle is toch onze bepalende speler op het middenveld, een motor die de rest aanjaagt en bij zijn teamgenoten meestal wel de juiste dosis sportieve agressie teweeg kan brengen.”

Gistermiddag stond er niemand op om die leidersrol van de gedreven Mulder over te nemen, zélfs niet de ervaren Spijkerman. En de andere Wijhenaren zijn daarvoor misschien nog wel te jong. ,,Maar dan moet je het met z’nállen doen”, had trainer Tuin gehoopt. Het was er echter niet en het kwam er niet. Door twee Apeldoornse doelpunten in beide helften counterde laagvlieger Columbia op een erbarmelijk slecht veld naar een kinderlijk eenvoudige zege, waarvan in Wijhe alleen niemand wakker ligt.

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Genoeg gedramd bij Koninklijke UD

door Rudy Brouwer

28 JANUARI 2008 – HUISSEN – Eersteklasser Kon. UD legde gistermiddag in de uitwedstrijd tegen Jonge Kracht een goede basis voor een hoopvol verloop van de tweede competitiehelft. Vlak voor het eindsignaal scoorde verdediger Erik de Knegt, tot ieders vreugde, de beslissende treffer (1-2).

,,Ik had met UD nog nooit in de laatste vijf minuten een wedstrijd gewonnen”, glimlachte trainer Anton Wennemers gistermiddag cynisch. Vaker was het inderdaad ‘t geval dat zijn ploeg juist in die laatste fase van het duel jammerlijk kostbare punten verspeelde. ,,Maar nu hebben wíj de punten eindelijk eens uit het vuur gesleept”, jubelde de oefenmeester. Het overwinningsfeest was nog extra uitbundig, doordat de koninklijken uit Deventer het gehele tweede bedrijf met slechts tien mannen mochten acteren: goalgetter Rob Haveman, halverwege de eerste helft verantwoordelijk voor de openingstreffer, moest zijn eerste actie na de thee bekopen met een tweede gele kaart en kon derhalve inrukken met ‘rood’.

,,Ik moet echt een compliment maken aan het team dat we er in het vervolg allemaal vól voor gingen”, stelde Wennemers trots. ,,Na een moeizame fase in het najaar hebben we hier met z’n allen blijkbaar genoeg gekletst, gedramd en gezeurd om bij het invallen van de winterstop de moraal weer flink op te krikken.”

Na de vroege rode kaart van Haveman weerde UD zich, met een hoofdrol voor verdediger Herman Boschloo, kranig. Desondanks kregen de Deventenaren al binnen een minuut de gelijkmaker om de oren. ,,Daarna waren we zelf, vanuit vele tegenaanvallen, keer op keer gevaarlijk”, vond Wennemers. ,,Ik werd haast gek van het grote aantal opgelegde kansen dat we misten.”

Vooral Bas Tuitert was met grote passen voortdurend op zoek naar succes. Zo ook een paar minuten voor het einde. De blonde aanvaller dreef het leren speelgoed vlot op over de rechterflank en vuurde het ding af op de knuisten van de vijandige sluitpost. Tekenend voor de moraal van UD was de aanwezigheid van Erik de Knegt op die plaats en op dát moment: een verdediger tikte aan het front de rebound binnen.

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Haveman en Tuitert zijn nú al verliefd

door Rudy Brouwer

26 NOVEMBER 2007 – DEVENTER – De tussentijdse komst van spits Rob Haveman heeft buiten Kon. UD nogal wat stof doen opwaaien. Binnen de club is de 26-jarige voetballer allang liefdevol in de armen gesloten. Gisteren tegen Avanti Wilskracht (4-1) scoorde Zutphenaar, in zijn tweede potje voor de koninklijken, twee belangrijke doelpunten.

,,Dat wordt op Het Schootsveld wel gewaardeerd”, merkt de 26-jarige voetballer. ,,Er staat hier een team met individueel sterke spelers. Voor mij is het een uitdaging om erover mee te denken hoe we daarvan een goeieeenheid kunnen smeden.” De klik met collega-spits Bas Tuitert is er duidelijk al. Tussen de twee lijkt er zelfs sprake te zijn van liefde op het eerste gezicht. Bij het debuut van Haveman, vorige week, leefde Tuitert al op met twee doelpunten. Ook gisteren scoorde hij tweemaal. ,,Mét Rob voorin heb ik zoveel meer mogelijkheden”, vindt Tuitert. ,,Hij is een type speler dat de bal goed kan vasthouden. Daardoor kom ik zelf veel meer aan voetballen toe.”

De blonde aanvaller zorgde gisteren tegen Avanti in de laatste vijf minuten voor de bevrijdende treffers. Na een 2-1 voorsprong in de rust liet de ploeg van trainer Anton Wennemers zich aanvankelijk toch weer ver terug dringen. ,,Ik vraag me af waarom het ons in die fase niet lukte om wat langer balbezit te houden”, piekerde Wennemers. ,,Het duurde uiteindelijk langer dan verwacht voordat de ruimtes groter werden.” De trainer is blij met het nieuwe aanvalsduo, maar wenst daarbij ook de veranderde rol van middenvelder Senol Kök te benadrukken. ,,Ze zijn alledrie anders. Ze kunnen alle kanten op. De tegenstanders weten nog niet goed wat ze daarmee aan moeten.”

,,Als ze op mij letten, krijgt Bas meer ruimte”, weet Haveman. ,,Letten ze op Bas, dan kan ík mijn gang gaan. En als de tegenstander op ons allebei let, krijgt vanzelf een ander kansen om te scoren.” Vooralsnog komt de productie vooral van de schoenen van Tuitert en Haveman: zeven goals in de afgelopen twee duels. Niet alleen aan het front lijkt Kon. UD meer in balans. Met de sterke Arslan en Groot Jebbink op de flanken moet het de zwalkende eersteklasser in het vervolg beslist lukken om weer evenwicht in het team te krijgen. En zal de liefde tussen Haveman en Tuitert nog genoeg nakomelingetjes opleveren.

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Rohda verzuimt koploper te worden

door Rudy Brouwer

26 NOVEMBER 2007 – GROESBEEK – “Vrolijk word je nooit van een verlies”, bekende trainer Art Langeler gistermiddag na Rohda’s eerste nederlaag dit seizoen. ,,Maar Germania-uit, die kun je op zich verliezen”, meende de Zwollenaar nuchter. Toch verzuimde Rohda door de misstap (1-0) om koploper te worden in de eerste klasse. 

Voor de pauze ontwikkelde zich een gelijkopgaande strijd. Beide hooggeklasseerde ploegen speelden redelijk aanvallend wat leidde tot opgelegde kansen over en weer. Al snel bleek echter dat het voor Rohda toch lastig blijft om te scoren. ,,We hebben te weinig scorende mensen”, stelde Langeler andermaal vast. De thuisploeg trof na ruim een half uur spelen wel doel (1-0) en besliste daarmee gelijk het duel.

In de tweede helft zette Rohda de tegenstander uit Groesbeek behoorlijk onder druk. ,,We bouwden aan een stevig overwicht en hadden op het laatst, geloof ik, wel acht aanvallers in het veld”, telde de gedreven oefenmeester.,,Dat we desondanks niet scoren is geen verwijt, maar een constatering. We maken voorin over het algemeen niet de slimste keuzes.”

Volgens Langeler kan Rohda, ondanks deze eerste nederlaag, serieus mee blijven doen om de bovenste plekken op de ranglijst. ,,We hebben nu alle ploegen één keer gehad en waren in álle duels beter dan onze tegenstander.”

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Zwak ABS krijgt de bal er niet meer normaal in

door Rudy Brouwer

19 NOVEMBER 2007 – BATHMEN – De mopperige vijfde colonne in Bathmen dreigde in de afgelopen thuisduels zowaar enthousiast te raken over het frivole spel van hun ploeg. Dat wel, maar de oude mannen moesten, ondanks dat vermaak, elke zondagmiddag steevast met lege handen aanschuiven achter het bord met soep van moeders. Gisteren tegen Heerde konden de heren weer ouderwets klagen over het spel, maar gingen er wél drie punten (1-0) mee naar huis.

,,En dat is ook wel weer eens lekker”, vond trainer Laurens Leussink. ,,Beter voetballen doen we volgende week dan wel weer.” De oefenmeester uit Zutphen vond dat zijn ploeg goed weg was gekomen met de 1-0 overwinning.,,Na de eerste twintig minuten vielen bij ons de ruimtes te ver uit elkaar. Mijn ploeg bleek niet in staat dat gaandeweg de eerste helft zelf te corrigeren.” Dus trachtte Leussink in de rust de Bathmense linies zelf weer te sluiten, maar zijn spelers pikten ook die aanwijzingen niet op. ,,Heerde schoof in de tweede helft vaak door en drukte goed op onze defensie. Wij konden slechts nog hopen op scherpe counters, maar kregen zelfs daarvoor niet veel kansen.”

De flegmatieke aanvaller Rik Muller leek dé aangewezen man om met één van zijn onvoorspelbare acties het duel te beslissen, maar hij en zijn medespelers kregen de bal er – net als in de afgelopen weken – uiteindelijk niet meer normaal in. Het was daarom maar goed dat Sander Markvoort halverwege de eerste helft twijfelachtig optreden van Heerde-keeper Wim Wichers genadeloos had afgestraft. Op slag van rust had Gert Bilkes dé kans op een tweede Bathmense treffer, maar hij mikte het leer, oog in oog met de doelman, precies op de paal.

Daardoor konden de bezoekers blijven uitzien naar de gelijkmaker, maar kregen daarvoor ook niet echt een kans. In de laatste tien minuten leefde ABS, dat afgelopen week Bert Prins installeerde als nieuwe voorzitter, weer iets op. Spits Robin Stoel was met twee schoten, waarvan één uit een vrije trap, nog het meest kansrijk. ,,Ballen die er normaal simpel in moeten, missen we nu. Dat is gewoon slecht”, baalde Stoel. ,,Elke kans is een kans; die moet je afmaken. Daarvoor sta je toch in de spits?” De 24-jarige aanvaller voelt zich ook best lekker in het verfrissende spel van zijn ploeg. ,,Het is veel meer gericht op voetballen en minder op fysiek. Vandaag was het niet best, maar winnen we wel.”

Ook tot tevredenheid van de vijfde colonne. Al zal die blíjven zeuren om meer ballen in de soep.

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Kon. UD haalt gram met klinkende overwinning

19 NOVEMBER 2007 – DEVENTER – Kon. UD-trainer Anton Wennemers had door de afgelasting van vorige week ruimschoots de tijd om de schokkende 6-0 nederlaag tegen Germania uit zijn aangeslagen ploeg te masseren. Gisteren tegen WAVV haalden de UD’ers hun gram met een klinkende 4-2 zege.

Voor het eerst met spits Rob Haveman in de aanval liep UD eens niet achter de feiten aan. Al na een kwartier spelen, lepelde de nieuwkomer op fraaie wijze de openingstreffer binnen. Nog voor rust bouwde Bas Tuitert de voorsprong verder uit. ,,Bas is gevaarlijker voor de goal”, vond Haveman. ,,Ik ben meer een voetballer. Hopelijk kunnen we samen het scorend vermogen van UD weer opkrikken.”

Doordat WAVV na de thee louter pompte, kwamen de Deventenaren volgens Wennemers niet meer aan voetballen toe. Ondanks twee tegentreffers slaagde UD er door doelpunten van Tuitert en Matthijs Groot Jebbinkdesondanks in de veilige marge te bewaren. Wennemers: ,,Haveman is een stylist. Hij weet hoe het spelletje gespeeld moet worden. Dat heeft hij vandaag een uur lang netjes gedaan.”

(Bron: De Stentor – lees dit artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

De Gazelle zet deur wijd open tegen RDC

door Rudy Brouwer

12 NOVEMBER 2007 – DEVENTER – Het zat De Gazelle gistermiddag op sportpark Borgele allemaal niet mee. De paal, de lat, de bal van de lijn… Het zou echter al te gemakkelijk zijn om de vette nederlaag (4-1) tegen RDC alléén aan dat ongeluk toe te schrijven. 

Veel spelers zijn volgens trainer Kick Maatman hopeloos uit vorm. ,,De jongens moeten voor zichzelf maar eens bedenken hoe ze het juiste gevoel terug kunnen krijgen.” Maatman is er de man niet naar om zijn groep eens flink de les te lezen. ,,Ik neem aan dat de spelers zelf ook wel door hebben dat ‘t allemaal niet vanzelf komt”, hoopt hij. ,,We moeten terug naar de basis. Van achteruit niet altijd zo moeilijk doen. Keuzes kunnen soms zoveel simpeler.”

Na drie kwartier voetballen had De Gazelle best een voorsprong verdiend. Aanvankelijk toonden beide teams zich meester in het afhouden, maar op slag van rust werd het ineens levendig aan het front. De beste kansen waren voor de bezoekers, maar door prima doelpunten van Luca Sanna en Robert Steunenbrink nam het fellere RDC onverwacht de leiding. ,,Het kwam er bij ons vandaag ineens allemaal uit”, had de maker van het tweede doelpunt gevoeld. ,,Je bent als team steeds op zoek naar iets”, zei Steunenbrink. ,,Het is voor veel mensen – binnen de ploeg én in het publiek – een bevrijding dat we juist tegen stadgenoot De Gazelle onze eerste thuisoverwinning hebben kunnen noteren.”

Met zijn aansluitingstreffer leek Frank Giugie RDC na de thee nog even in verlegenheid te brengen, maar daarna zette De Gazelle, op jacht naar de gelijkmaker, de deur wijd open. Selcuk Bakgün en Antonio La Macchia straften defensieve fouten van de gasten genadeloos af. ,,Het verschil? Een goede teamgeest en het plezier. Daar begint het toch mee”, wist Steunenbrink. ,,En een keertje samen zwemmen helpt ook wel, zeggen ze”, knipoogte Kick Maatman. ,,Dat moeten wíj dan maar eens gaan doen.”

(Bron: De Stentor –  lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

ABS heer en meester zonder punten

door Rudy Brouwer

05 NOVEMBER 2007 – BATHMEN – De Gazelle en ABS vermaakten gistermiddag het publiek op sportpark De Looënk. Dat zag vanaf een volle tribune twee fris aanvallende ploegen. ABS was volgens zijn trainer Laurens Leussink heer en meester, maar bleef uiteindelijk wel zonder punten (0-1).

,,We wisten van te voren dat we het hier lastig zouden krijgen”, bekende De Gazelle-doelman Roberto Essers. ,,Maar zó gek als vanmiddag heb ik het nog niet meegemaakt.” De keeper van de Deventenaren had zijn ogen uitgekeken op al die momenten dat zijn medespelers opzichtig in de fout gingen. Vooral laatste man Pascal Eckhardt verloor een aantal malen ongewoon onhandig de controle over de bal. Het leverde Essers keer op keer handen vol werk op. ,,Toch heb ik geen moment getwijfeld aan onze overwinning”, vertelde Essers dapper. ,,Ik zei vanochtend nog tegen mijn vader:dit wordt míjn wedstrijd. Soms heb je gewoon dat gevoel.”

De sluitpost had er wel wat hulp bij nodig om zijn netje schoon te houden: éénmaal de lat en bovendien het falen van de spitsen van thuisploeg ABS. Het lukte de flegmatieke Rik Muller kort na de pauze zelfs niet vanaf elf meterraak te schieten, nadat De Gazelle-speler Marcel Beltman zijn tegenstander had gevloerd. Slap ingeschoten, maar wel ook goed gepareerd door Essers.

De Gazelle zat tot halverwege de eerste helft goed in de wedstrijd en organiseerde in die fase ook de voorsprong die uiteindelijk na negentig minuten recht zou geven op de overwinning. Nadat Niels Rijnders voor De Gazelle op de paal had gekopt, schoot aanvoerder Joost ter Stege na een breedtepass van Frank Giugie de winnende treffer binnen. In het vervolg moesten de rood-zwarten ver terug, al bleef het zelf gevaarlijk via fantastische counters.

,,Ik ben echt trots op mijn ploeg”, glunderde Laurens Leussink. ,,We waren de hele wedstrijd beter, hadden ze in onze zak, maar verlies je door zo’n lullige goal.” De 33-jarige trainer nam zijn pupillen het verlies niet kwalijk.,,Waarom? Die jongens voeren uit wat ze moeten doen. Dit is het voetbal dat we willen spelen. Aantrekkelijk en altíjd naar voren. Het gaat steeds beter. Alleen die strafschoppen, hè? Dit is al de derde die we missen.”

De Gazelle-trainer Kick Maatman wist zijn plaats: ,,Je bent een goede ploeg als je ook deze wedstrijden wint.”

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Rohda laat onverwacht twee punten achter

door Rudy Brouwer

05 NOVEMBER 2007 – DEVENTER – Na de nederlaag, vorige week bij streekgenoot Rohda Raalte, gooide Kon. UD-trainer Anton Wennemers heel doordacht een aantal onaardige verwijten voor de voeten van zijn falende spelers. Gistermiddag na de 6-0 zeperd tegen Germania trok hij in Groesbeek ineens heel gewillig zélf een boetekleed aan.

,,Ik had niet aan zien komen dat zij ons in het eerste half uur zó de baas zouden zijn. We hadden ons niet voldoende voorbereid en dat is de schuld van de trainer”, klonk het enigszins cynisch uit de mond van de oefenmeester.,,Hoe gek het ook klinkt: ik heb een redelijk gevoel over gehouden aan de tweede helft. Die hebben we, na een 5-0 ruststand slechts met 1-0 verloren.” Wennemers bekende niet de indruk te hebben bij Kon. UD te werken aan een hopeloze zaak. ,,Alleen past de puzzel nog niet altijd in elkaar.”

Klassegenoot Rohda Raalte liet gisteren onverwacht twee punten achter bij ATC ’65. Door een wanhoopspoging kwamen de Hengeloërs in blessuretijd nog onverdiend op gelijke hoogte: 1-1. ,,De eerste helft waren we gelijkwaardig, maar na een uur spelen, moest de tegenstander – zoals gewoonlijk – op de tenen lopen om ons bij te houden”, zei trainer Art Langeler. In die fase bracht Dirk Jan Klijn Velderman zijn ploeg met een fantastische vrije trap vanaf 17 meter op voorsprong. ,,Net als in de afgelopen weken vergaten we daarna meer afstand te nemen. Tot nu hadden we geluk dat dát falen van de voorhoede niet werd afgestraft. Vandaag ging het gewoon wel mis”, was Langeler reëel.

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Nauwelijks gepast om te juichen

door Rudy Brouwer

29 OKTOBER 2007 – RAALTE – Op sportpark Tijenraan namen de twee hoogst voetballende amateurclubs uit de regio gistermiddag bij aanvang van het onderlinge treffen een gedenkwaardige minuut stilte in acht. Tijdens het duel dat volgde gebeurde nauwelijks meer dan in die rustperiode. Rohda won uiteindelijk wel met 1-0.

Een hoogtepuntje kwam na een kwartier spelen. Ignacio Tuhuteru draaide de bal vanuit een corner handig over de blunderende UD- keeper Koen Meijerink. Mooie 1-0, maar het leek nauwelijks gepast om te juichen. Rohda bleef vóór de thee de minst zwakke, maar gaf in het tweede bedrijf het initiatief onbedoeld meer en meer aan de koninklijken. De ploeg van trainer Anton Wennemers, voor de gelegenheid helemaal in het zwart, bleek echter te onmachtig om nog een gelijkspel af te dwingen.

,,Je voetbalt zoals je tegenstander het toelaat”, mopperde Wennemers. ,,Maar ik had bij ons eigenlijk ook wel wat meer bezieling verwacht. In één-op-één gesprekjes en op het bord zijn we het altijd wel met elkaar eens, maar in het veld zie ik daar niets van terug.” De Nijverdaller gaat niet uit van onwil van zijn ploeg. ,,Bij de één is het onkunde, bij de ander jeugdigheid of zelfs eigenwijzigheid. Ach, misschien was het ook wel gewoon de verdienste van Rohda.”

De winnende trainer, Art Langeler, oordeelde vanzelfsprekend wat milder. ,,Ik vond het niet slecht. Het was wel een échte vechtwedstrijd. Op een bepaald moment kwam het aan op pompen. En daarin is Kon. UD duidelijk beter dan wij. In zulke situaties wil je een onberekenbare speler als Bas Tuitert liever toch niet te dicht bij je doel hebben”, bekende de Zwolse oefenmeester die afgelopen donderdag overigens bekend maakte dat hij Rohda aan het einde van dit seizoen verlaat.

De 17-jarige Tom Bloo erkende wel dat Rohda het zichzelf onnodig moeilijk had gemaakt. ,,Maar uiteindelijk gaven we ook maar weinig weg”, vond hij. De A-junior maakte voor de derde maal de negentig minuten vol. ,,Het ging lekker. En ik krijg zo de kans om me te ontwikkelen.” Al kún je je afvragen of Bloo op het niveau waarop Rohda en UD zich begaven wel zo heel veel kan bijleren.

(Bron: De Stentor – lees dit artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Scheurtjes in stevige fundering RDC

door Rudy Brouwer

15 OKTOBER 2007 – DEVENTER – In zijn derde seizoen als trainer van RDC leek Peter Vogel onderhand wel een stabiele basis te hebben gelegd onder de prestaties van zijn team. Na het ongelukkige verlies, gisteren (1-2), tegen Wijhe vertoont die stevige fundering toch weer scheurtjes. 

Over de inzet van zijn spelers gedurende de eerste helft was Vogel best te spreken. ,,Die was goed. En het voetbal ook”, vond de trainer. RDC kwam op voorsprong na een fraaie aanval waarin Tesh Ros de bal perfect in de voeten van Antonio La Macchia schoof. Tien minuten voor de pauze strafte Wijhe ’92 via Ruud Pol slap verdedigen van RDC’er Robert Steunenbrink af (1-1).

Na de thee oogde Wijhe sterker, maar kwam de nederlaag van RDC uiteindelijk wel erg ongelukkig tot stand. Doelman Rick de Jong had al een aantal malen sterk een tegentreffer in de weg gestaan en deed dat na een uur spelen wéér. Wijhe-aanvoerder Laurens Spijkerman knalde de rebound op de lat, waarna de bal heel knullig via de rug van keeper De Jong alsnog over de lijn viel.

,,Toch niet te geloven?!”, baalde Vogel. ,,Zo krijgen we wel vaker goals tegen. En achteraf zijn dat steeds juist de doelpunten waardoor je het duel verliest…” Toch bleek de Deventer oefenmeester mans genoeg om in Wijhe ’92 zijn meerdere te erkennen. ,,Zij stroopten tenminste de mouwen op. Mijn spelers hebben wel allemaal een grote bek en weten altijd precies waar het aan ligt, maar als er eens flink gewerkt moet worden, laten ze het in sommige fases behoorlijk zitten.” Vogel had zich vooral in het laatste kwartier mateloos geërgerd. ,,In een fase waarin er juist moet worden gepompt, gaan er bij ons steeds balletjes breed. Niet te geloven…!”

Aanvoerder Sjors Lommerts, na een vijftal jaren Colmschate terug bij RDC, vond dat zijn team wel tot het einde had geknokt. ,,Maar de ballen vielen steeds nét niet goed. Ik heb er alle vertrouwen in dat we opklimmen naar de middenmoot. Want ons team is een goede mix van technische spelers en fysiek.” Wijhe kon, ondanks de zege, niet overtuigen. De spitsen blíjven onberekenbaar, maar het Sallandse middenveld mist duidelijk nog kracht.”

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Rohda haakt aan na winst tegen NEC

door Rudy Brouwer

15 OKTOBER 2007 – NIJMEGEN – Rohda-trainer Art Langeler kwalificeerde de topper tegen NEC vooraf als een aan- of afhaakwedstrijd. Mede dankzij sterk optreden van keeper Ruben Tepperikzegevierden de Raaltenaren gistermiddag na een moeilijke wedstrijd met 0-1. En haakten ze dus aan bij de top.

De Nijmegenaren kregen in het eerste bedrijf voldoende kansen om afstand te nemen. De voetbalverhoudingen waren volgens de Zwolse oefenmeester weliswaar gelijkelijk verdeeld, maar verdedigend moest bij zijn ploeg alle hens aan dek. Het was aan doelman Tepperik te danken dat Langeler in de rust kon verzuchten: ,,Gelukkig leven we nog…”

Met de bal op elf meter herinnerde Tepperik zich een soortgelijke situatie van vorig seizoen. Ook toen stond hij, als sluitpost van Colmschate, oog in oog met de aanvoerder van NEC. ,,Dus heb ik hem maar even snel ingefluisterd dat ik nog precies wist in welke hoek hij tóen had gemikt”, glimlachte Tepperik. ,,De strafschop werd daardoor twijfelachtig ingeschoten en ik gokte bovendien op de goeie hoek.”

Na de thee kreeg Rohda meer grip op het duel. ,,Ik heb er op gehamerd dat we ons niet zo moesten laten piepelen door die gasten”, legde Langeler uit. Er kwamen wat kansjes, waaruit Klijn Velderman halverwege de tweede helft op een goed moment scoorde.

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Colmschate wil wel, maar kán niet

08 oktober 2007 – Deventer – Voor de voetballers van Colmschate ’33 wordt het met de week lastiger om de grasmat met opgeheven hoofd te betreden. In het duel tegen Achilles ’12 (0-2) toonde de ploeg van trainer Henk van Norel dat ze nog best wil, maar eenvoudig niet beter kan.

,,We hebben de hele wedstrijd hard gewerkt, maar missen gewoon de slimmigheid om op de juiste momenten te passen en te lopen”, weet de oefenmeester. Een tekortkoming die zich gaandeweg de eerste helft ook duidelijk openbaarde. Na een snelle achterstand – onoplettendheid bij een corner – zocht de Deventer tweedeklasser oprecht naar bezieling om terug te komen in de wedstrijd, maar zodra de bal in het bezit raakte van de spitsen GeorgeAtanga en Rick Janssen strandden de aanvallende bedoelingen jammerlijk.

Trainer Henk van Norel was in de pauze onverbiddelijk. Beide prutsers mochten gaan douchen. ,,Met het inbrengen van Aydogan en vooral Streedel gokte ik op meer directheid naar de goal.” Behoudens één aardige actie van laatstgenoemde kwam de oefenmeester bedrogen uit. ,,Het valt niet mee om met deze jonge ploeg stand te houden in de tweede klasse. Nu is het geloof er nog wel, maar de eerste punten moeten niet te lang meer uitblijven, anders is dat houvast ook snel verdwenen.”

Ook aanvoerder en laatste man Frank Mijsters merkt dat zijn team er nog best voor wil gaan. ,,De instelling is zelfs geweldig. Maar die tegentreffers, door zulke grote fouten… Dan kun je nóg zo hard werken, maar pak je echt nooit een punt.” De jonge Mijsters voelt onderhand elke week meer druk om te presteren. ,,Nu kan het team het nog opbrengen om te blijven strijden, maar als je na acht of negen duels nóg zonder punten staat, houdt het helemaal op.”

Mijsters moest zijn strijdlust in blessuretijd bekopen met een tweede gele kaart. Maar het leed was kort daarvoor eigenlijk al geleden. Doelman Merijn Bekkernens liet in het laatste kwartier de bal herhaaldelijk uit zijn handen stuiteren, maar een afstraffing werd hem keer op keer bespaard. Totdat Bart de Jong het namens Achilles ’12 welletjes vond en genadeloos de 0-2 binnenschoot.

Van Norel probeert met zijn team wat meer gedegen te spelen. ,,Vanuit een goede organisatie hopen op die paar kansjes. Al blijkt dat het voor ons zelfs op de training moeilijk is om een beetje gericht te mikken op de goal.”

(Bron: De Stentor – lees dit artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Kon. UD incasseert pijnlijke nederlaag

door Rudy Brouwer

08 OKTOBER 2007 – HUISSEN – De euforische overwinning van Kon. UD, vorige week tegen AGOVV, kreeg gisteren tegen het hoger geklasseerde RKHVV geen passend vervolg. De mannen van trainer Wennemers stapten met tien man én een pijnlijke 5-2 nederlaag van het veld.

Een paar minuten na de pauze (3-0) liepen de irritaties bij Coskun Karademir schijnbaar zo hoog op dat hij nóg fanatieker dan normaal een duel in ging. De scheidsrechter kon de overdreven inzet niet waarderen en zond deUD’er heen. Wennemers probeerde met twee wissels (Sander van Gurp en Matthijs Groot Jebbink voor Mark Bolink en Alexander Gallas) ondanks het ondertal terug te komen in de wedstrijd, maar dat lukte niet meer.

Nadat Dave Overmeen verzuimde vanuit een strafschop de marge verder te vergroten, kwam UD nog wel terug door een fraaie goal van Van Gurp. De invaller lobde het leer na een crossbal van Senol Kök kien over de doelman, maar kort daarna lag alsnog de 4-1 in het net achter keeper Koen Meijerink. Na een knappe persoonlijke actie (4-2) leek Ruben Bumkens in de ogen van Wennemers nog voor een dragelijke uitslag te tekenen, maar vlak voor tijd werd het toch nog 5-2. Wennemers: ,,We gaven op een paar momenten niet thuis. Dat kan onze zwakte zijn, maar ook de kracht van de opponent.”

(Bron: De Stentor – lees dit artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Kon. UD swingend los uit wurggreep AGOVV

door Rudy Brouwer

01 OKTOBER 2007 – DEVENTER – Na een onaangenaam snelle achterstand danste Kon. UD gistermiddag tegen AGOVV gaandeweg de eerste helft sierlijke pasjes uit de tango en de salsa. Na de pauze (3-1) stonden de Deventer spelers op Het Schootsveld echter lange tijd onhandig op elkaars tenen, maar rukten zij zich aan het einde toch nog swingend los uit de benauwende wurggreep van de Apeldoornse opponent (6-2).

Corner, direct na de thee: de trainer had nog zo gezegd… Wesley Gerritsen (AGOVV) staat desondanks volledig ongedekt vlak voor het doel. De bal, zijn hoofd, het net (3-2). Gezien UD’s uiteindelijke overmacht in het eerste bedrijf overigens geen reden voor paniek. Althans, dat zou je denken. ,,Een tegenvaller”, vond Mark Bolink niettemin. De rechterspits meende dat het vervolgens te lang duurde voordat zijn ploeg weer grip had op het spel.,,Typerend. Voor jonge honden zoals wij is het op zo’n moment lastig om de kop weer vlot omhoog te krijgen.” Alleen dán mist de Olstenaar de geroutineerde krachten van het vorige seizoen. ,,Want het ervaren centrale duo van toen was verder eigenlijk te traag en dat heeft ons ook veel punten gekost.”

Klinkt niet mals uit de mond van een amper 20-jarige. Maar Bolink weet wat-ie wil: (terug) naar het profvoetbal. Kon. UD is, na een periode van fysieke ongemakken, voor de jonge aanvaller een opstapje naar meer. En ach, gisteren had hij best ook recht van spreken. Mede dankzij de terugkeer van Senol Kök slaagde Bolink er in zijn praatjes waar te maken. ,,Met het linkerbeen van Senol op het middenveld komen er weer veel meer ballen over ‘mijn’ rechterflank.” Bolink schoof, na een fout van AGOVV-keeper Colin Gabriel, halverwege de eerste helft dankbaar zelf de gelijkmaker binnen. In het vermakelijke vervolg strooide hij met mooie acties, strakke voorzetten en briljante vrije trappen. Op slag van rust, de openbaring: geniale pass van Kök, prachtig afgemeten voorzet van Bolink, kopbal van Bas Tuitert (3-1). Gallas had tussendoor de voorsprong geregeld.

In de tweede helft viel UD aanvankelijk ver terug, maar in de laatste tien minuten zorgden Tuitert (twee keer) en Matthijs Groot Jebbink voor de vette zege. En Kök? Nu wel of niet? ,,Ik ben teruggekomen op mijn beslissing om te stoppen. Er bereikten mij positieve signalen vanuit de groep. Misschien had ik een maand geleden wel even beter tot tien moeten tellen, maar ik ben een gevoelsmens, weet je.” Kök legt weer moeiteloos ballen op de stropdas. En biedt UD daarmee weer kansen om te swingen.

(Bron: De Stentor – lees dit artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Fouten van Rohda niet langer afgestraft

door Rudy Brouwer

01 OKTOBER 2007 – HUISSEN – In tegenstander Jonge Kracht trof Rohda gistermiddag de sterkste tegenstander in de eerste klasse tot nu toe. Oefenmeester Art Langeler toonde zich na negentig minuten dan ook uitermate content met de uiteindelijke 0-2 zege.

,,In de eerste helft hadden we in mijn ogen weliswaar een overwicht, maar de kansen waren gelijk verdeeld. Wij kwamen zelf wel een paar keer voor hun goal, maar hadden, eerlijk gezegd, niet meer dan wat halve kansjes.” DeHuissenaren waren op slag van rust nog het dichtst bij een score. ,,Foutje achterin”, stelde Langeler nuchter vast. ,,Anders dan in de hoofdklasse wordt dat dit jaar niet gelijk afgestraft.” Doelman Ruben Tepperik bleef bovendien keurig op zijn post toen hij ineens ongewenst oog in oog stond met twee hongerige tegenspelers.

,,Na de thee bleven we proberen hun fysiek sterke team los te spelen”, had de Zwolse trainer gezien. ,,En de manier waarop, dat houdt een tegenstander zelden de hele wedstrijd vol.” Toch was een invalbeurt van Justin Zikamanodig om het Gelderse verzet te breken. De frivole spits bediende eerst goalgetter Rik Keijzer op maat en prikte vlak voor het einde zelf de beslissende treffer binnen. ,,Fijn zoals het gaat”, vindt Langeler. ,,Maar ik ben er een beetje voorzichtig in geworden om onze bedoelingen met de buitenwereld te delen.”

(Bron: De Stentor – lees dit artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Luxe Rohda in duel tegen RKHVV niets waard

door Rudy Brouwer

24 SEPTEMBER 2007 – RAALTE – Het ‘nieuwe’ Rohda van oefenmeester Art Langeler telt een flink aantal initiatiefrijke spelers. Alleen, maar óók graag samen, zoeken ze bij voorkeur snel de weg naar het doel. Vaak erg vermakelijk om te zien, maar een luxe die gistermiddag in het duel tegen het onverwacht zwakke RKHVV helemaal niets waard was (0-0).

,,Ik heb het eerste kwartier van de wedstrijd echt verbaasd zitten kijken naar het aantal opgelegde kansen dat we kregen”, meende Langeler. Inderdaad: doelpogingen genoeg, maar de teller bleef eigenwijs op nul. RKHVV was nou juist eens zo’n ploeg waarvan Rohda in de eerste klasse eindelijk wat weerstand mocht verwachten, maar ook de Huissenaren boden de Sallanders geen moment serieus partij. ,,Tot een kwartier voor het einde overheerste bij mij dan ook het gevoel: die treffer komt zo wel”, bekende Langeler. Maar zijn goalgetters lieten hem deze middag uiteindelijk toch in de steek. ,,Zoveel luxe heb ik voorin dus blijkbaar niet”, prikkelde de Zwolse trainer zijn falende voorwaartsen. ,,Die jongens staan er toch echt om doelpunten te scoren. En dát deden ze vanmiddag niet.”

Art Langeler moest dan maar genoegen putten uit de excuses van zijn collega die met schaamrood op de kaken een puntje mee nam in de bus naar Huissen. Vooral in het eerste half uur leek Rohda de opponent – wéér – volledig te overlopen. Na tien minuten had het met gemak 5-0 kunnen zijn. Klijn Velderman, Witteveen, Tuhuteru, Harmens en Keijzer vonden echter doelman Stefan Toonen op hun weg. Gaandeweg de wedstrijd luwde weliswaar de angstaanjagende bestorming van het RKHVV-doel, maar mogelijkheden om te winnen, waren er nog genoeg.

Rohda-goalie Ruben Tepperik zag het – meestentijds werkloos – van tussen zijn palen aan. ,,Ik kon er verder niets aan doen”, verontschuldigde de 27-jarige Heetenaar zich voor het teleurstellende gelijke spel. ,,Behalve dan de nul houden. En dat is nog best lastig, om dan negentig minuten lang goed scherp te zijn. Maar wel mooi, hoor.” Het zweet langs zijn slapen getuigde dus niet van veel lichamelijke inspanningen, maar van concentratie van de geest. ,,Een jongensdroom”, vindt Tepperik zijn komst naar Rohda. Hij voelt zich er, nu al duidelijk op zijn gemak. ,,Tien jaar geleden was ik nog gewoon voetballer en dit seizoen sta ik als keeper bij een eersteklasser onder de lat”, glimlacht Tepperik vol zelfvertrouwen. Hij staat er en doet wat-ie moet doen. Daaraan kunnen Rohda’s spitsen nog een voorbeeld nemen.

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Kon. UD is nog nét niet clever genoeg

door Rudy Brouwer

24 SEPTEMBER 2007 – VAASSEN – Tot diep in de tweede helft slaagde Koninklijke UD er gistermiddag in om Vaassen van een overwinning af te houden. Vlak voor het einde moest de ploeg van trainer Anton Wennemers echter buigen (1-0).

,,We waren nét niet clever genoeg”, treurde Wennemers na de onverwachte afloop. ,,Al was het misschien een terechte nederlaag; voor het moraal had ik best graag een puntje mee willen nemen.” De oefenmeester uit Nijverdalvond dat zijn team te lang bleef voetballen. ,,We hadden in die laatste fase wat meer tijd moeten pakken bij onze spelhervattingen. Een kunst op zich, maar dat hoort er wel bij als je voelt dat je niet in de wedstrijd heb gezeten en toch nog een puntje kunt pakken.”

,,Gedurende de eerste helft hadden zij ons in de tang”, vond aanvoerder Ruben Bumkens eerlijk. ,,Hun middenveld is erg kien.” Door het overwicht van Vaassen liep Bumkens, tegen zijn zin, voortdurend in de mandekking.,,Maar ik niet alleen. We moesten met het hele team verdedigen.” Een achterstand bleef het team evenwel bespaard; Vaassen scoorde wel vanuit buitenspel en miste bovendien een penalty. ,,In de pauze hebben we één en ander recht gezet. In de omschakeling viel er voor ons heel wat te verdienen.” Zo leek het althans lange tijd, maar Kon. UD slaagde er dus niet in de tijd voldoende te rekken.

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Doelman Hafkamp walgt van élke tegentreffer

door Rudy Brouwer

17 SEPTEMBER 2007 – HEETEN – Als voetballer kun je, als de stand het toelaat, soms nog best genieten van een mooi doelpunt van de opponent. Voor een keeper ligt dat anders. Zo walgt ookOverwetering-doelman Sven Hafkamp van élke tegentreffer.

,,Ik baal als een stekker”, mopperde Hafkamp gisteren na de 1-1 van zijn ploeg in Heeten. De 18-jarige Diepenvener hield in de eerste twee competitieduels zijn netje keurig schoon, maar had gisteren halverwege de tweede helft geen passend antwoord op een magnifieke knal van Heeten-spits Jeroen de Haan. ,,Jammer, want er was tot die gelijkmaker niets aan de hand. We speelden goed georganiseerd, maar bij dat schot kreeg die jongen eigenlijk net even te veel ruimte.”

Sven Hafkamp heeft de afgelopen twee jaren met vrienden bij Helios gespeeld, maar is op verzoek van zijn vader, prominent lid en sponsor van Overwetering, teruggekeerd onder de lat bij de Olster vierdeklasser. Hij doorliep er al de hele jeugd. ,,Ik heb zelf ook wel de sportieve ambitie om in een eerste elftal te spelen en dat leek er bij Helios op korte termijn niet in te zitten”, schatte de jonge goalie in.

Trainer Hendri Zwinselman is wel blij met de rentree van Hafkamp. ,,Niets ten nadele van onze vorige sluitpost Hugo Hoonhorst, maar met Sven hebben we iets meer mogelijkheden. Hij heeft een goeie trap, straalt achterin rust uit en durft initiatief te nemen in zijn strafschopgebied.” De oefenmeester vond het puntenverlies tegen Heeten onnodig, maar kon zich er uiteindelijk wel in vinden. ,,In het weekeinde van de Olster jaarmarkt moet je hier nergens op rekenen. Vorig jaar verloren we na dat dorpsfeest met 9-0. Dan is het puntje van vanmiddag toch mooi meegenomen?”

En niet alleen daarom, want Overwetering kwam na een aanvankelijk overwicht aan het einde nog goed weg met de puntendeling. Thuisploeg Heeten kwam na de thee goed terug en had nog kansen op de winst. ,,Ons begin was te nerveus. We toonden teveel ontzag voor de tegenstander”, vond Heeten-trainer Willem Balster, die jarenlang de scepter zwaaide bij de groengelen uit Olst. ,,In de pauze heb ik gezegd: gooi die schroom van je af en heb geloof in eigen kunnen.”

Het hervonden zelfvertrouwen leidde een kwartier voor het einde tot de prachtige en doeltreffende pegel van Jeroen de Haan. ,,Mooi dat juist híj de gelijkmaker scoorde”, vond Balster. ,,Jeroen had het wel verdiend. Na een jaar in het tweede is hij goed aangehaakt bij het eerste elftal en zit hij er steeds goed bij. Ik ga er vanuit dat hij er nu doorheen is en nog veel voor ons kan gaan betekenen.”

(Bron: De Stentor – lees dit artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Rohda wint wéér met een man meer

door Rudy Brouwer

17 SEPTEMBER 2007 – WAGENINGEN – Na de degradatie uit de hoofdklasse speelde Rohda gisteren zijn derde competitieduel in de eerste klasse. Even zo vaak eindigde de formatie van trainer ArtLangeler – vanwege rode kaarten – tegen tien tegenspelers. Gistermiddag tegen WAVV won Rohda wéér met een man meer (1-2).

,,Vlak voor de rust kreeg hun verdediger Wim van Dijk een rode kaart vanwege natrappen tegen Rik Keijzer”, had Langeler gezien. ,,Was ik trouwens niet echt gelukkig mee”, bekende de Zwollenaar. ,,Na een moeizaam begin waren we goed onder de druk van WAVV uitgekomen en controleerden we gaandeweg de eerste helft het duel. Je moet dan altijd maar zien of je dat, met een overtal, na de rust gewoon weer op kunt pikken.”

Het antwoord op deze vraag kwam al snel. Binnen vijf minuten na de thee werkte Rohda-spits Rik Keijzer, na een schot van Onur Yurukel, knap de rebound binnen. ,,Het valt me op hoe defensief deze ploegen tegen ons spelen”, meende Keijzer. ,,Met twee mandekkers in de rug krijg je maar weinig ruimte”, vindt de speler die vorig jaar vooral als invaller bij de Raalter formatie fungeerde. ,,Maar aan de andere kant sta ik graag met de rug naar de goal. Als aanspeelpunt voor opkomende medespelers die na mijn kaatsen de bal mogen binnen schieten.”

Dat Keijzer zelf ook regelmatig scoort neemt vast niemand in Raalte hem kwalijk. Dankzij een eigen goal van WAVV (0-2) kon Rohda vlak voor tijd een ongelukkige tegentreffer nog lijden.

(Bron: De Stentor – lees dit artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Rohda meet niets af aan ruime zege

Door Rudy Brouwer

10 SEPTEMBER 2007 – RAALTE – Op sportpark Tijenraan bleek gistermiddag al vlot dat Rohda geen kind zou hebben aan het onthutsend zwakke AGOVV. Nadat de Apeldoorners – na een kwartier voetballen – ook nog met tien man kwamen te staan, kon de schiettent open. Rohda zocht enthousiast naar kogeltjes, maar liet de kans op een spraakmakende monsterscore onbenut (5-0).

,,Lekker en verdiend”, vond trainer Art Langeler de vette zege. ,,Maar het gevoel is dubbel. We kunnen niets afmeten aan de euforie van deze wedstrijd”, realiseerde de Zwolse oefenmeester zich. ,,AGOVV met elf man was vast lastiger geweest. En we komen dit seizoen nog genoeg ploegen tegen die meer tegenstand zullen bieden.” Langeler toonde zich niettemin zeer content over de wijze waarop zijn ploeg het overtal had uitgebuit. ,,Dit team bestaat voornamelijk uit jonge spelers die hun eigen grenzen willen verkennen. Het blijft klote dat we vorig seizoen zijn gedegradeerd uit de hoofdklasse, maar het mooie van dit niveau is wel dat die spelers makkelijker hun kans krijgen om zich te ontwikkelen.”

Neem bijvoorbeeld Rik Keijzer. Vorig jaar veelal stand-in, maar deze jaargang, vooralsnog, verzekerd van een basisplaats. En dat vertrouwen zal hij van Langeler ook nog wel even houden. Zéker na zijn twee beslissende treffers (1-0 en 2-0) gistermiddag. Beide intikkertjes, maar wel steeds als juiste man op de juiste plek. Al mocht een woord van dank in beide situaties uit naar Justin Zikama. De goedlachse Ruandees dartelde menigmaal als een verliefde vlinder over de rechterflank. De verdedigers van AGOVV werden er bij toeren gallisch van.

,,Die jongen heeft één groot voordeel”, rapporteerde Langeler. ,,Hij is erg snel. En daardoor vaak onvoorspelbaar. In positief én negatief opzicht.” Een deskundige vinger op de zere plek. Want het was vaak mooi en verfrissend om te zien hoe de 23-jarige Zikama, na zeven jaren bij De Graafschap en GA Eagles, sierlijk snel went aan het amateurvoetbal, maar zijn fratsen waren lang niet altijd effectief. De aanzet verbazend, de actie briljant, maar de afronding niet zelden een ramp. ,,Ik ben nog geen honderd procent”, schaterde Zikama breeduit. ,,Heb een paar trainingen moeten missen. Maar ik heb het leuk bij Rohda. Veel meer vrienden dan in het betaalde voetbal. Dáár denkt iedereen alleen maar aan zichzelf.” In Raalte niet. Daar staat, zo lijkt het, eindelijk weer een team nu een aantal gearriveerde krachten is vertrokken.

,,Af en toe wat verfrissing in je team is goed”, meende Art Langeler, die pas op het uur spelen, na de 3-0 van Rik Witteveen, relaxed achterover kon leunen. Zijn gretige ploeg slaagde er goed in de opponent verder los te spelen, maar liet – heel slordig – té veel kansen liggen. Dirk Jan Klijn Velderman zorgde een kwartier van het einde met twee prachtige pegels voor een acceptabele 5-0. Geen dubbele cijfers, maar een dubbel gevoel. Rohda moet gewoon zelf ook weer even wennen aan winnen.

(Bron: De Stentor – lees het artikel ook via deze link op de website van De Stentor)

Trainer verwacht meer van Kon. UD

Door Rudy Brouwer

10 SEPTEMBER 2007 – DEVENTER – Eersteklasser Kon. UD kan nog niet erg wennen aan zijn terugkeer in het district Oost. De bespelers van Het Schootsveld verloren gistermiddag het tweede achtereenvolgende competitieduel. In de schaduw van De Goffert was promovendus NEC te sterk (2-0).

,,Inderdaad geen droomstart”, bekende oefenmeester Anton Wennemers. ,,Maar we zijn wel eens nog slechter begonnen. Hij herinnerde zich cynisch de ‘nul uit zes’ van een paar jaar geleden. Het spel in de eerste helft stemde de Nijverdaller nauwelijks tevreden. ,,NEC heeft wel een goede ploeg, hoor. Zij hebben hun overwicht op het middenveld goed uitgebuit. Onze spelers in die linie hadden dat moeten kantelen, maar kregen dat niet voor elkaar.” Wennemers vond dat zijn middenvelders zich te vaak aanvaller voelden, waardoor NEC voortdurend kon bouwen op een ‘mannetje meer’. Robert den Boer vertaalde het Gelderse overwicht halverwege het eerste bedrijf in een voorsprong.

Na de thee posteerde Wennemers de koninklijken iets meer in een ruitvorm. En sprak hij zijn mannen persoonlijk aan. ,,De jonge jongens doen het best goed. Van de mensen die hier voor het tweede jaar lopen, verwacht ik dat ze zich meer laten zien.” De tactische move maakte van UD de betere ploeg. Dé kans om op gelijke hoogte te komen had Bas Tuitert, na een afgemeten voorzet van Mark Bolink. Behoudens een aantal schoten van afstand, creëerde UD verder eigenlijk geen kans. ,,Dat kan ook de zwakte van onze aanval zijn”, dacht Wennemers. ,,Op sommige punten waren we gewoon te licht.”

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Fris UD kan nog niet imponeren

door Rudy Brouwer

03 SEPTEMBER 2007 – DEVENTER – Van het team van vorig seizoen stonden gistermiddag bij Kon. UD nog slechts vier spelers binnen de lijnen. De overige basisspelers zijn nieuwkomers op sportpark Het Schootsveld. Een leuk fris elftal met voldoende mogelijkheden, dat wel. Maar in het eerste competitieduel tegen Jonge Kracht nog niet bij machte om bewondering af te dwingen (1-2).

Trainer Anton Wennemers beschikt dus over veel nieuwe pionnetjes om een iets ander spel dan vorig jaar te spelen. ,,Meer met twee spitsen”, heeft de Nijverdaller zich voorgenomen. ,,En daarbij doorkomende mensen.” Een tactiek die zijn relatief onervaren voetballers zich nog eigen moeten maken, want gisteren bleken hun kwaliteiten op lager niveau nog te beperkt om het slimmere Jonge Kracht te imponeren.

Ruben Bumkens, Erik de Knegt en Coskun Karademir, spelers van wie je wel wat sturing zou mogen verwachten, lieten zich over het geheel te weinig zien. En Senol Kök, de man die komend seizoen de leidersrol op zich had moeten nemen, is zelfs al vóór de eerste aftrap afgehaakt. ,,Er zijn wat dingetjes voorgevallen die mijn motivatie hebben weggenomen om hier in het eerste elftal te voetballen”, hulde Kök zich langs de zijlijn in nevelen. ,,Ik wil er verder niet over uitwijden”, meende de voetballer in zijn burgerkloffie. ,,Dat zou niet fair zijn tegenover de jongens.”

,,Tuurlijk, voor zo’n goeie speler zou elke trainer wel even op de knieën willen gaan”, bekende Anton Wennemers. ,,En ik kan wel proberen hemel en aarde te bewegen, maar als die jongen zelf zegt dat-ie niet meer wil, dan houdt het toch op?” Door het wegvallen van Kök zag de opbouw van achteruit er wat anders uit dan tijdens UD’s voorbereiding. De dienstdoende verdedigers lieten zich te snel opjagen door de felle opponent en schoven het ronde speelgoed steeds bij voorkeur veilig terug op keeper Koen Meijerink. De van Heeten afkomstige goalie zorgde bij zijn vervolgacties echter geregeld voor veel onrust. ,,Niet zijn sterkste punt”, oordeelde Wennemers. ,,Dat moet je dan vooral niet te veel benutten”, verweet hij zijn defenseurs.

Toch oogde het aanvalsspel van de Koninklijken, na één jaar in district Noord teruggekeerd in Oost, in de eerste twintig minuten veelbelovend. Met name over de linkerflank zorgden de onvermoeibare Coskun Karademir en Alexander Gallas voor flitsende combinaties die uiteindelijk vaak leidden tot afgemeten voorzetten van Karademir. UD-spits Bas Tuitert stond echter geen moment scherp genoeg om de bal nét voor de neus van doelman De Haan tegen de touwen te tikken. ,,Klopt”, baalde Gallas.

,,We hebben vandaag vooral voorin te weinig afgedwongen.”

Net als voor de andere nieuwkomers was het voor Gallas flink wennen aan het hoge tempo. ,,Ik heb bij Colmschate jarenlang in de tweede klasse gespeeld, maar hier bij UD is het niveau echt een paar klassen hoger. Nog voordat je de bal aanneemt, moet je bedenken wat je er daarna mee gaat doen.” Binnen tien minuten na de rust incasseerde UD twee fatale treffers: onachtzaamheden in de defensie. En gelijk was het jonge team geknakt. Aanvoerder Ruben Bumkens benutte kort voor het einde nog wel een strafschop (1-2), maar meer dan dat had Koninklijke UD ook echt nog niet verdiend.

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Rohda voelt zich liefst nog een hoofdklasser

door Rudy Brouwer

24 AUGUSTUS 2007 – RAALTE – De mééste tranen om Rohda’s degradatie uit de hoofdklasse zijn wel verdampt. Slechts in enkele uithoeken van sportpark Tijenraan slingeren nog brokken teleurstelling over de onvoorziene sportieve neergang in het voorbije seizoen. Rohda kijkt uit naar zijn rentree in de eerste klasse.

“Het is achteraf moeilijk te analyseren waar het is misgegaan”, vindt voorzitter Harry Paauw. “Nadat er cruciale spelers als Louwdijk en Kok wegvielen, ontbrak het aan sturing binnen het team. Dragende spelers die de kar moesten gaan trekken, liepen juist weg. Onbegrijpelijk. Bovendien mag je best zeggen dat het bestuur zich zakelijker had moeten opstellen. Hoewel je liever ver weg blijft van de technische aanpak, hadden we eerder stevig in gesprek moeten gaan met de trainer (Art Langeler, red).”

Paauw meent dat er in de moeizame fase, na de winterstop, wel erg lang is vastgehouden aan een speelwijze die was afgestemd op één speler. “En juist die speler, Bjorn Honshorst, liet zich niet zien”, oordeelt de preses zonder pardon.

De afgang naar de eerste klasse heeft inmiddels wel een plekje. Sterker nog, geeft energie om weer vooruit te kijken. “We continueren ons beleid. Willen vooral niet minder investeren. We bouwen verder aan eenhoofdklassewaardige selectie, mét ook daadkrachtige spelers van buiten. Het voordeel van een iets lager niveau is dat we daarbij makkelijker eigen jeugd een kans kunnen geven. Gezien de omvang van onze vereniging, onze accommodatie en onze ambitie voelen we ons het liefst nog een hoofdklasser en willen we dáár, zeker binnen drie jaar, terug.”

“We mogen ons gelukkig prijzen als we goed mee kunnen in de bovenste helft van de eerste klasse en op den duur terug kunnen komen op het hoogste niveau”, tempert trainer Art Langeler al te hoge verwachtingen. “De jongenswaarin we de afgelopen twee jaren hebben geïnvesteerd, moeten dat het komend seizoen laten zien. Daarbij zijn we op zoek gegaan naar sociaal vaardige voetballers, waardoor de homogeniteit in ons team groeit. Het was na de degradatie nog best een probleem om jongens te krijgen, die het zelfde niveau kunnen halen als de vertrokken spelers.”

Het financiële plaatje zou de meeste gegadigden hebben afgeschrokken, al was dat volgens voorzitter Paauw bij slechts eentje het geval. Via waardevolle contacten wisten de Raaltenaren op het laatste moment nog JustinZikama (GA Eagles) en Mark Gierveld (Heracles) aan zich te binden. Samen met de jeugd die op de achtergrond door Martin Berends wordt klaargestoomd én bepalende spelers als Ruben Tepperik, Sander Poll en Dirk Jan KlijnVelderman moeten zij Rohda de terugweg wijzen.

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)


Altijd feest bij eeuweling De Gazelle

door Rudy Brouwer. vrijdag 02 mei 2008 | 03:26 | Lees het artikel via deze link op de site van De Stentor

DEVENTER – Op weg naar de ouderdom beleeft iedereen wel eens een mindere periode. Zo krabbelde voetbalvereniging De Gazelle eind jaren zestig door een sportieve midlifecrisis en overleefde de club op de Rielerenk in 1998 ternauwernood een stevig financieel infarct. De roodzwarten vieren komend weekeinde echter gezonder dan ooit hun honderdste verjaardag en zijn daarna nog lang niet uitgeleefd.

,,Er waren tien jaar geleden echt flinke schulden bij de gemeente en de KNVB” , klapt Johan Valk, in bijzijn van voorzitter Dirkjan van den Berg, uit de school. Valk is al 66 jaar lid van De Gazelle en heeft de nodige ups en downs meegemaakt. ,,Over die slechte jaren moeten we het maar niet meer hebben”, vindt hij. ,,En leuke herinneringen ga ik ook nog niet prijsgeven in de krant”, glimlacht de 77-jarige Deventenaar geheimzinnig. ,,Want dan heb ik in mijn speech op de jubileumreceptie niets meer te vertellen.”

Tijdens het eeuwfeest zullen er nog genoeg anekdotes over ieders lippen gaan. En ook biertjes trouwens. ,,Want bij onze vereniging is het altijd feest”, vertelt Van den Berg met trots. ,,Ook als het eens even minder gaat. De Gazelle onderscheidt zich van andere clubs door de gemoedelijke sfeer en het familiaire karakter.” De voorzitter stelt tevreden vast dat het aantal leden de laatste jaren gestaag groeit. ,,De mannen en jongens voetballen; opa’s, oma’s en de vrouwen staan achter de bar of zijn actief in allerlei commissies.”

Volgens Valk en Van den Berg heeft hun club zo onderhand echter wel de grenzen van de groei bereikt. ,,Dus hebben we verbouwingsplannen: de gevel van de kantine willen we vijf meter naar voren verplaatsen. Maar de gemeente werkt niet mee. Die wil ons klein houden en zo dwingen tot een fusie”, vermoedt de voorzitter. ,,Hoewel we best veel ingangen hebben op het stadhuis, lukt het niet om een kapvergunning te krijgen voor drie bomen die in de weg staan”, ergert Valk zich.

Aan een tweede speelveld en twee extra kleedkamers durft het duo helemaal niet te denken. ,,Nu moeten voetballers zich soms noodgedwongen omkleden in de bestuurskamer” , smaalt Valk. Gênant, zeker als je bedenkt dat die ruimte ook niet veel groter is dan een flinke ingebouwde kledingkast. In de hoop dat burgemeester Heidema op de officiële receptie een aardig cadeautje meebrengt, heeft de club onlangs opnieuw een bouw- en kapvergunning aangevraagd. ,,Maar ik ben er bang voor…”, klinkt voorzitter Van den Berg hopeloos. Nou ja, komend weekeinde zal het de pret niet drukken; bij De Gazelle is het immers altijd feest.

Eindelijk homerun voor honkbalclub

door Rudy Brouwer. woensdag 26 maart 2008 | 03:21 | Lees het artikel via deze link op de site van De Stentor

DEVENTER – Twee jaar lang behoedde een aftandse zeecontainer, in de schaduw van de nieuwbouw van SV Schalkhaar, materialen en leden van The Eagles voor al te pittige wolkbreuken boven sportpark De Horsterhoek. De bouw van een eigen clubhuis werd al die tijd vertraagd door ambtelijke procedures, maar een homerun van burgemeester Heidema maakt vrijdag een einde aan de jacht van de Deventer honk- en softbalclub.

Bij de start van de onderhandelingen met de gemeente lag er een plan om op het sportpark samen te smelten met SV Schalkhaar. ,,Maar we zijn uit dat overleg gestapt omdat al vrij snel bleek dat wij met onze 140 leden zouden ondersneeuwen in zo’n grote vereniging”, herinnert voorzitter Wiebe Blaak zich. ,,Schalkhaar had bovendien minder haast om te verhuizen; het had nog De Wijtenhorst.”

De club van Blaak was onderhand wel uitgewoond op het ‘logeeradres’ bij Koninklijke UD en had een eerdere, moeizame vrijage met een voetbalclub, op de vorige locatie aan de Middelweg, nog in het achterhoofd. Dat de buren hun zaakjes uiteindelijk eerder op orde hadden deert Blaak niet. ,,De vertragingen hebben ons een jaar extra de tijd gegeven om alles financieel rond te krijgen. Nu is het tenminste ook in één keer helemaal af.”

De prachtige accommodatie aan de Nico Bolkesteinlaan is gebouwd op de groei. ,,Binnen vijf jaar willen we naar 200 leden. We verzorgen daarom onder meer gymnastieklessen op scholen en richten ons daarbij vooral op werving van meisjes; de softbalpoot kan wel wat impulsen gebruiken. Onze sport heeft alles in zich: rennen, gooien, vangen en slaan. Voor publiek is het misschien minder aantrekkelijk dan voetballen, maar om te doen echt vele malen leuker.”

De meeste aantrekkingskracht moet uitgaan van de nieuwe locatie. ,,Op het mooiste plekje in Deventer”, glundert Blaak. ,,Goed zichtbaar en centraal in de samenleving. We hadden eerder een plek nabij de A1 aangeboden gekregen, maar hebben toen eigenwijs ‘nee’ gezegd. De gemeente is te prijzen dat ze vervolgens serieus heeft meegedacht over een betere locatie. Onze mond viel soms open van regels en procedures, maar het werd uiteindelijk een harmonieus spel van geven en nemen.”

Als half april het seizoen start, mag iedereen een kijkje komen nemen. ,,Je betaalt bij ons geen entree; we hebben liever dat je voor dat geld een biertje drinkt op ons prachtige terras met uitzicht over de velden”, glimlacht Blaak. Vrijdag nemen (oud-)leden het onderkomen in gebruik. Daarbij is ook de burgemeester aanwezig. Daarna verzorgen drie profspelers van de Amsterdam Pirates, onder wie international Sydney de Jong, vanaf 16.00 uur een clinic. Aansluitend volgen een receptie en reünie voor genodigden. De zaterdag en zondag staan in het teken van wedstrijden tussen teams van leden, oud-leden en clubs uit de regio. Voor meer informatie: www.hsveagles.nl

In 2008 schreef Rudy de volgende artikelen voor de stadsredactie van De Stentor:

Nicolaasschool loopt voor lepradorp India

Door Rudy Brouwer

28 JUNI 2007 – SCHALKHAAR – Met een sponsorloop rondom het eigen schoolgebouw bereikten leerlingen van de Nicolaasschool in Schalkhaar gistermiddag de finish van hun driejarige project voor een lepradorp in India. Het hart van de jonge kinderen uit het kerkdorp bonkte niet alleen door het rennen; óók van liefde voor gehandicapte leeftijdsgenoten in een ver land.

De werkgroep Ontwikkelingseducatie van de katholieke basisschool heeft in de afgelopen drie jaren tal van activiteiten gehouden waarmee de leerlingen geld konden inzamelen voor de stichting Anaïs. Uit handen van leerkracht Joska Donders nam Jos Weegerink van Anaïs gisteren op het druk bezochte schoolplein een cheque van 3.500 euro in ontvangst. De totale opbrengst van het meerjarige schoolproject kwam daarmee op ruim 10.000 euro. ,,Een fantastisch bedrag”, glunderde Atty Fischer namens Anaïs. ,,Het is voor het eerst dat wij op deze manier hebben samengewerkt met een basisschool. Echt uniek!”

Van het Schalkhaarse geld heeft de stichting in het lepradorp in India inmiddels een aantal leemhutten omgebouwd tot stenen huisjes. ,,En bovendien kunnen we er leerkrachten mee in dienst nemen én houden voor de school die we bij het nabijgelegen tehuis voor gehandicapten hebben gebouwd”, legde Fischer uit. De Schalkhaarse schooljeugd hoefde dát allemaal niet meer te horen. Hun enthousiasme werd inmiddels opgezweept door heupwiegende danseressen in traditionele Indiase kledij. Na de trimloop was er nog volop energie voor een stevige workshop ‘Oosterse dansen’.
(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Oudjes eenzaam tijdens de vakantie

door Rudy Brouwer

25 JUNI 2007 – DEVENTER – De zomer is een periode waarnaar veel mensen uitzien. Een tijd van vakantie, onbezorgdheid, mooi weer én buitenleven. Voor veel bejaarden in verzorgingshuizen breekt in de maanden juli en augustus echter juist een periode aan van helse eenzaamheid. De ouderen worden dan niet zelden door hun vakantievierende familie moederziel alleen gelaten.

,,Oudere mensen bewegen in een steeds kleiner wordende sociale kring”, merkt ook Mirjam Schreuders van Zorggroep De Leiboom. ,,In de zomer is er minder aanloop van familie. Niet alleen bij bewoners van onze centra, maar je ziet het ook bij ouderen die zelfstandig wonen.” Instellingen springen zelf in op de zorgwekkende schreeuw om aandacht. ,,Maar er gaat natuurlijk niets boven de belangstelling van eigen kinderen.”

Om aandacht te vestigen op het lot van eenzame ouderen heeft het Nationaal Fonds Ouderenhulp de eerste zondag van de zomer benoemd tot Vergeet-me-niet-dag. Dát initiatief werd ook in Deventer feestelijk ingevuld. Op verschillende locaties werden 70-plussers verrast met muzikale en theatrale optredens én lekker eten.

De nalatige familie was, vreemd genoeg, overigens niet uitgenodigd. ,,Dat heeft praktische redenen”, legt Schreuders uit. ,,Op de meeste locaties is er niet genoeg capaciteit om een grote toeloop te verwerken.” Toch is het overal druk: een concert van De Langenberger Muzikanten bij Huize Salland, een optreden van toneelvereniging Tot Nut en Genoegen bij Sparrenheuvel, livemuziek met goochelaar bij Bloemendal en zelfs een workshop Line Dance van St. Ouderenwerk bij De Ridderhof.

Bij Park Braband in Schalkhaar geniet mevrouw Schintz van rustige klanken van het fanfareorkest St. Caecilia. Mét koffie en gebak. ,,Een kleintje maar”, grapt de 88-jarige. ,,Want ik moet straks nog eten.” Zij voelt zich niet eenzaam in de zomer. Eén zoon komt zelfs over uit Den Helder om haar een paar dagen te vergezellen. ,,Ik zie het om me heen wel bij anderen, maar die zoeken elkaar dan wel meer op. Ook zonder muziek kan het dan heel gezellig zijn op het plein.”

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Zwaluwpop maakt nog geen zomer

door Rudy Brouwer

11 JUNI 2007 – DEVENTER – Knetterstoned en stráálbezopen klimt Edgar, voormalig saxofonist bij Herman Brood, zaterdagavond van het podium tijdens Zwaluwpop in winkelcentrum Zwaluwenburg in Colmschate. Wát een artiest! Yeah Baby, de band waarbij de muzikant zojuist spontaan was aangehaakt, speelt onverstoorbaar verder. Het geluid van dampende rockabilly en stevige rock & roll beukt neer op het enthousiast swingende publiek. Ook organisator René Alberts geniet volop, maar weet dat één Zwaluwpop nog geen zomer maakt.

,,Met dit evenement willen we ons winkelcentrum Zwaluwenburg weer op de kaart zetten”, probeert de 39-jarige Schalkhaarder, eigenaar van R&R Eetcafé, de opzwepende ritmiek van de Twellose rockformatie te overstemmen. ,,Onder de winkeliers op ons plein is veel verloop geweest en door de komst van de winkelcentra op de Flora en later het Andriessenplein werd zelfs voor ons voortbestaan gevreesd.” De bezetting van de winkelpanden in de buurt is nu stabieler en vooral de komst van een grote supermarkt gaf een positieve impuls. Maar winkelcentrum Zwaluwenburg is daarmee nog niet uit het slop.

Terwijl buurtbewoner Bas Hartman de uitzinnige bezoekers, in de pauze tussen de twee hoofdacts, vermaakt met Nederlandstalige krakers, breekt Evert van de Worp zijn slagwerk af. De drummer van Yeah Baby, in deze regio meer bekend als fotograaf, straalt. ,,Als het publiek schik heeft, dan geniet ik ook. Wij spelen niet voor de centen, maar puur voor de lol. Waar ze ons willen hebben, komen we.” Maar omdat alle drie bandleden ook een gezin hebben en een drukke baan, liever ook weer niet té vaak. ,,Al blijft elk aanbod om op te treden wel érg verleidelijk”, glimlacht Van de Worp bezweet.

De JPR Strinx Band uit Bathmen staat inmiddels op de planken. Zélfs saxofonist Edgar is rond middernacht weer swingend op de been. Geen valse noot. Niet bij de artiesten en niet bij het publiek. ,,Fantastisch toch?”, glundert Alberts tevreden. ,,Alleen een oud dametje van hier even verderop, voor wie ik de stoep geregeld veeg, vroeg straks wel beleefd of het allemaal niet iets zachter kon. Heb ik haar maar een paar oordoppen gegeven. En kíjk, nu staat ze daar gezellig mee te huppelen op het terras!”

(Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Om de tien meter een bekende bij Schalkhaar Life!

door Rudy Brouwer

22 MEI 2007 – SCHALKHAAR – Als Martin Koot in de dagen vóór het dorpsfeest in gedachten alvast eens door de versierde straten van zijn woonplaats wandelt, wil hij onder zijn dorpsgenoten vooral meer saamhorigheid voelen. ,,Het is onze insteek om met dit evenement het échte dorpsgevoel terug te krijgen; de commercie is daarbij van ondergeschikt belang.” Als voorzitter van het organisatieteam zou de 41-jarige het liefst willen dat elke bezoeker om de tien meter een bekende ziet bij ‘Schalkhaar Life!’

,,We willen gewoon een lekker spontaan feest in Schalkhaar. Met leuke activiteiten voor – en georganiseerd door – de bewoners. Weer een beetje leven in de brouwerij brengen”, hoopt Koot enthousiast. Het moet daarom allemaal ook niet té ingewikkeld worden. ,,We proberen simpel te denken. Soms misschien bewust wat naïef. Dat lijkt dan mogelijk knulligheid ten top, maar het is gelijk wel juist de charme.” Dat die gedachte niet altíjd strookt met het belang van de plaatselijke ondernemersvereniging neemt Koot dan maar voor lief.

Voor een uitbundige optocht zoals bijvoorbeeld in Lettele, is de Schalkhaarse gemeenschap niet meer hecht genoeg, realiseert ook Koot zich. ,,Toch maken we het meerdaagse feest ieder jaar weer met kleine stapjes mooier en kunnen we steeds meer rekenen op spontane en enthousiaste medewerking van de plaatselijke verenigingen en bevolking”, merkt Koot, die voor de zesde maal bij de organisatie betrokken is. Nadat vorig jaar de kindvriendelijkheid een flinke impuls kreeg, zijn dit jaar bijvoorbeeld straatversieringen een speerpunt.

Wat Koot betreft kan Schalkhaar Life! de komende jaren nog wel groeien. Hij heeft het evenement tenminste nog tot 2020 in zijn agenda staan. ,,Voorwaarde voor mij is wel dat het authentieke karakter van het dorpsfeest behouden blijft.” Zelf zou hij ooit nog eens een extreme recordpoging, zoals hij die in 1988 zelf met drie kornuiten ondernam (77,5 uren aaneengesloten kaarten, red.), op de agenda zien verschijnen. Lachend: ,,Dát deed toen werkelijk wat met het wij-gevoel. Al bedank ik dit maal dan wel voor de eer…”

Het complete programma is te vinden op www.schalkhaarlife.nl. Een van de hoogtepunten is de braderie op Eerste Pinksterdag met stands van de middenstand, verenigingen, hobbyisten en ambachtslieden.

(Bron: De Stentor – lees dit artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Deventenaar Steven Lanting betrokken bij organisatie NK Zweefvliegen
Ook bij helder weer met het hoofd in de wolken

Door Rudy Brouwer

16 MEI 2007 – LEMELERVELD – Als speelse vliegers schieten de kisten van Aero Club Salland (ACS) één voor één de lucht in. De clubleden Martin van Ommen en Steven Lantingliggen als kwajongens met een strootje in het gras. Het ‘oplieren’ van de zweefvliegtuigen blijft de vrienden fascineren. Zíj weten hoe het voelt: de acceleratie is enorm. Na een paar tellen zit je – ook bij heldere hemel – gegarandeerd met je hoofd in de wolken.

,,Zweefvliegen is een fantastische sport,’’ glundert Heinoër Van Ommen. ,,De spanning vóór het explosieve opstijgen. En dan, eenmaal boven, ineens die stilte. Niets aan je hoofd. Het is steeds weer een belevenis om te genieten van het unieke uitzicht op de prachtige natuur.’’ De knipoog van Deventenaar Lanting (30) verraadt dat er meer is. ,,Het is eigenlijk ook best een beetje stoer.’’ Van Ommen knikt instemmend. Een man in vogelvlucht voelt zich blijkbaar al gauw een grote vent.

De passie voor zweefvliegen werd er bij Lanting en Van Ommen met de borstvoeding ingespoten. Als telgen van een zweefvliegfamilie speelden ze als baby al op de strip. De Heinoër bereidt zich in zijn cockpit inmiddels voor op de voorlopig laatste vlucht. ,,Want daarna vertrekken we naar het Duitse vliegveld Stendal in de buurt van Maagdenburg’’, legt Steven Lanting uit. ,,Daar worden, met deelname van zo’n 60 piloten uit ons hele land, van 18 mei tot en met 27 mei de Nederlandse Kampioenschappen Mega Zweefvliegen gehouden.’’

Samen met zijn maatje van ACS maakt Lanting voor het tweede achtereenvolgende jaar deel uit van het achtkoppige organisatieteam van de Nederlandse Kampioenschappen. ,,Martin en ik zullen ons daar vooral bezig houden met de veldleiding. Het is onze taak ervoor te zorgen dat alle deelnemers op de goede plek staan en op tijd omhoog gaan.’’ In de voorbereiding op het NK heeft de Deventenaar zich ingespannen om de sponsoring van het evenement te regelen. ,,Dat viel niet mee’’, zegt hij met een zucht. ,,Zweefvliegen is nu eenmaal geen sport die door honderdduizenden mensen wordt beoefend.’’

Maar zweefvliegen is wél een sport die door alle piloten intens wordt beleefd. Waarbij het er om gaat alleen op zonnekracht keurig op de startplaats terug te keren en bij voorkeur niet ergens ‘buiten’ in een weiland te landen. Want dán zal de piloot tot vervelens toe moeten horen dat hij behalve de juiste thermiekbellen óók de doorgaans uitbundige après-vlieg heeft gemist.

Museum met landbouwminiaturen als trekker

door Rudy Brouwer

21 APRIL 2007 – SCHALKHAAR – Als kereltje van amper zeven jaar drukte Frank Venneman zijn neus al verlekkerd tegen het glas van vitrinekasten in de speelgoedwinkel. Dat ene gele hijskraantje, dat móest en zóu hij hebben. Maar helaas, de maag van zijn spaarvarken knorde toen. In de 35 jaren die volgden bouwde de 42-jarige Schalkhaarder zijn verzameling miniatuur landbouwmachines alsnog gestaag uit.  Gisteren opende hij, samen met zijn broer Jos, aan de Frieswijkerweg een heus museum met inmiddels zo’n 1300 unieke exemplaren. 

,,Ja, dat gele hijskraantje? Ook dat is weer een verhaal op zich”’, glundert Venneman, terwijl hij het kleinood, als ware het een donzig kuikentje, voorzichtig in zijn machtige handen neemt. ,,Had ik een week later eindelijk een beetje geld van mijn krantenwijk binnen, bleek het hijskraantje uitverkocht te zijn. En bovendien uit de collectie genomen!” Na lang zoeken kwam hij het schaalmodel pas ruim 20 jaar later voor het eerst weer tegen. ,,Op een grote oldtimerbeurs in Engeland. Daar heb ik het, zonder al te lang nadenken, toen maar gauw gekocht.”

De vrachtwagenchauffeur kan zo wel bij alle items uit zijn imposante verzameling, die ooit begon met een verjaardagscadeautje van tante Annie uit Wilp, een boeiende anekdote te vertellen. Frank Vennemanstaat dan ook te popelen om vanaf vandaag zijn eerste bezoekers in de – grotendeels door broer Jos – fraai omgebouwde kalverenschuur te ontvangen. Tegen een geringe toegangsprijs zijn er – voorlopig alleen op zaterdagen van 13.00 tot 17.00 uur – naast de kleurrijke miniaturen onder meer ook boeken, oude folders, posters en emaillen reclameborden te bezichtigen.

,,En natuurlijk moeten we ook de kinderen bezighouden, zodat de ouders rustig kunnen rondkijken”, grapt Frank Venneman gevat. ,,Voor de kleintjes zijn er kleurplaten, een speelhoek en buiten een tuin met speeltoestellen en een flink aantal traptractors.” Zijn oudere broer Jos knikt goedkeurend. Wat hém betreft is dat alles een opstapje naar méér. ,,Even afwachten hoe het gaat lopen”, zegt de 50-jarige eigenaar van een klussenbedrijf en 30 stuks jongvee, nog altijd voorzichtig. ,,Op den duur willen we wel gaan denken aan arrangementen; een bezoek aan ons museum, in combinatie met een wandel- of huifkartocht over landgoed Frieswijk.”

In vlot tempo wisselen de broers ideeën uit: schoolreisjes, kinderfeestjes – niets lijkt onmogelijk. Voor een tegenvallende belangstelling zijn ze niet bang. Aandacht via de VVV, de ANWB, de media, de websitewww.museumfrieswijk.nl en het uitgedeelde foldermateriaal zullen het erf naar hun verwachting en tevredenheid doen volstromen.  ,,En bovendien”, is Jos Venneman – in zijn dialect – heel stellig: ,,Ut zegt mekaar gauw an.”

Bron: De Stentor – lees het artikel via deze link ook op de website van De Stentor

Steven de Haan schaatst bijna 7500 rondjes in vijf maanden
Schalkhaarder grootgebruiker kunstijs De Scheg

Door Rudy Brouwer

15 MAART 2007 – DEVENTER – Onophoudelijk krassen deze avond de scherp geslepen ijzers over het kunstijs. Het ritmische geschaaf wordt zo nu en dan slechts overstemd door het langs razen van een trein. Honderden schaatsers op ijsbaan De Scheg grijpen hun kans om – in deze week voor sluiting – nog wat laatste toeren op de gladde vloer te maken. De één in innovatief flitsende kledij, de ander traditioneel gehuld in vale spijkerbroek en geitenwollen trui. 

Steven de Haan uit Schalkhaar hoort bij het type van de gestroomlijnde pakken, de snelle jongens van de binnenste ring. Voortdurend op jacht naar nóg snellere rondetijden. Toch stoort de 40-jarige consultant zich daarbij allerminst aan minder bedreven krabbelaars. ,,Waarom zou ik me ergeren als ik eens door één van hen wordt opgehouden? Het schaatsen moet me juist heerlijke ontspanning bieden na het denkwerk overdag. Het is een familiesport, voor jong en oud, die we voor iedereen toegankelijk moeten houden.’’

Toch kan De Haan, vanachter een kop warme chocomelk in het gezellig drukke schaatscafé,  niet ontkennen dat het steeds weer een uitdaging is om met de snelste mee te gaan. ,,Ik wil progressie boeken. Mijn beste ronde is nu 32,5 seconden. Volgend seizoen wil ik in de 31 rijden.’’ Om zijn vooruitgang te meten rijdt de Schalkhaarder, net als zo’n honderd anderen op De Scheg, met een transponder. Het zendertje registreert nauwgezet het aantal afgelegde rondjes en de rondetijden. En de techniek liegt niet: Steven de Haan heeft in de afgelopen vijf maanden bijna 7500 rondjes van 400 meter geschaatst.

Daarmee is de geboren Diepenvener dit seizoen waarschijnlijk de grootste gebruiker van het Deventer kunstijs. Met bijna 3000 kilometer een prestatie van formaat. ,,Al ben ik trotser op de tweede keer dat ik de Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee heb uitgereden’’, bekent De Haan nuchter. Of het ooit nog van een échte Friese tocht zal komen? Er is hoop. ,,Want zo’n hele warme periode als nu kán de voorbode zijn van een nieuwe ijstijd’’, glimlacht de sporter vol vertrouwen in de wetenschap.

Voorlopig is De Haan echter nog afhankelijk van het kunstijs, al sluit De Scheg na morgen tijdelijk de deuren.  Wie verwacht dat de fanatieke schaatser zich dan stierlijk zal vervelen, vergist zich. De sportieveling geeft zich in het vervolg helemaal over aan het hardlopen. Een intensief trainingsschema voor zijn eerste marathon, over drie maanden in Leiden, ligt thuis al op de printer…

Jeugdhonk Schalkhaar blijft akelig leeg

door Rudy Brouwer

SCHALKHAAR – 9 MAART 2007 – De jongerenwerkers Carla Hobert, Robert Lentelink en Valentijn Heijink hadden gisteravond namens Raster graag met jongeren, ouders en andere betrokkenen van gedachten willen wisselen over de belangen van de jeugd in Schalkhaar. In het verbouwde jeugdhonk Hang Out in ‘t Haarhuus was alles in gereedheid gebracht voor een zinvolle discussie, maar de ruimte bleef akelig leeg.

,,We moeten door’’, verhulde Carla Hobert met moeite haar teleurstelling over de opkomst van slechts drie volwassenen en twee jongeren. ,,Jammer, we hadden gehoopt op veel betrokkenen. Als ze écht wat willen, zijn dit de kansen.’’ Hobert zegt via haar netwerken genoeg ruchtbaarheid aan de avond te hebben gegeven, maar vermoedt dat iedereen wel oog heeft voor het belang van de jeugd, maar liever ziet dat de buurman zich daarvoor inspant.

De medewerkers van Raster begrijpen dat ze geduld moeten hebben. Uiteindelijk is het de bedoeling dat zich vanuit de doelgroep een clubje vormt dat, onder het toeziend oog van Raster, zélf initiatieven en activiteiten ontplooit. De drie putten wat dat betreft moed uit de groeiende belangstelling voor de maandelijkse instuifavonden en activiteiten als kookworkshops en zwemuitstapjes naar De Scheg.

(Bron: De Stentor – lees dit artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Benno houdt winkeliers Flora wakker

door RUDY BROUWER

DEVENTER – 8 JANUARI 2007 – Winkelier Benno Luesink verrast zijn klanten regelmatig met een veranderde inrichting of een nieuw assortiment. Een ondernemersgeest die hem zaterdag op winkelcentrum Flora de titel ‘Beste winkel van 2006’ opleverde. Met zijn inspirerende creativiteit houdt de eigenaar van snoep- en cadeaushop Benno zichzelf én zijn collega-ondernemers op de Flora wakker.

‘We staan aan de vooravond van grote verbouwingen’, kondigde Henk Vrielink, voorzitter van de winkeliersvereniging, zaterdagmiddag bij de prijsuitreiking in het restaurant van Asian Cuisine strijdlustig aan. ‘Het is dan goed om met een verkiezing als deze de leden van onze vereniging een beetje te kietelen. Sommige ondernemers op onze pleinen sliepen namelijk een beetje in. Er zijn er teveel die alléén maar mee leunen op initiatieven en activiteiten van een ander.’

Het idee voor een publieksprijs voor de ‘Beste Winkel’ komt uit de hoge hoed van facilitair manager Alex Hogeslag. Zonder zijn onophoudelijke inbreng van nieuwe acties en evenementen was het achttien jaar oude winkelcentrum al láng verpauperd. ‘We proberen de ondernemers continu te stimuleren om zich bewust te zijn van hun klantvriendelijkheid’, legde Hogeslag uit. ‘Door deze internetstemming krijgen we inzicht in wat mensen beweegt om naar onze winkels toe te komen én hebben kreeg het aantal bezoeken aan de website een impuls.’

Op http://www.colmschate.com klikten in 2006 uiteindelijk bijna duizend mensen één van de 42 mogelijke ondernemers als hun favoriete winkel aan. Een ruime meerderheid van stemmen ging naar de winkel vanLuesink. ‘Vanzelfsprekend hebben wij onze klanten voortdurend geattendeerd op de verkiezing en hebben we hen zo de gelegenheid gegeven om op ons te stemmen’, bekenden Benno en zijn partner Saskia in hun gezellig volle winkel. Het sympathieke echtpaar zegt trots te zijn op de waardering die ze van hun klanten hebben gekregen.

‘Dat persoonlijke contact met de koper heeft uiteindelijk de doorslag gegeven’, meende Alex Hogeslag. ‘De winnaars komen allemaal uit de hoek van de kleine ondernemers’, was ook Henk Vrielink opgevallen. ‘Dik verdiend. Ze werken er allemaal hard voor.’ De keurslager toonde respect voor de wijze waarop Benno en Saskia hun klanten hebben gemotiveerd om te stemmen. ‘Daar gun ík mezelf geen tijd voor! De meeste ondernemers zijn zó druk dat ze niet eens tijd hebben om fatsoenlijk met hun klanten af te rekenen…’

De 71-jarige Fien Kijser knikt instemmend. De Brabantse woont sinds acht jaar in de Vijfhoek en winkelt eigenlijk liever op het Andriessenplein. ‘Op Flora is het te druk, altijd problemen met parkeren. En geen gezelligheid.’ Maar voor haar wekelijkse bezoekje aan Benno overwint ze graag haar tegenzin. ‘Dan koop ik hier snoepjes voor 200 leerlingen van de dansschool van mijn dochter. Benno heeft een uitgebreid assortiment, het personeel is behulpzaam en komt altijd met een deskundig en eerlijk advies.’

(Bron: De Stentor – lees bovenstaand artikel via deze link ook op de website van De Stentor)

Peter Duijff koestert het ambachtelijke drukken

door RUDY BROUWER

 29 SEPTEMBER 2006 – SCHALKHAAR – Ambachtelijk werk wordt schaars in het digitale druktijdperk van tegenwoordig. Maar uitgever Peter Duijff uit Schalkhaar legt er eer in om het vakwerk van weleer te behouden. Zijn werkplaats wordt gedomineerd door ‘oude’ apparatuur waaruit de mooiste drukwerkjes voortkomen.

Sinds zijn vijftigste verjaardag – een jaar of drie geleden – drukt Schalkhaarder Peter Duijff in zijn omgebouwde garage aan de Oerdijk op ambachtelijke wijze kleine boekjes en gelegenheidsdrukwerk. Puur voor de lol en wars van commerciële aandacht. Toch zal er nog gesmuld worden van een pikante ‘onthulling’ in zijn nieuwste uitgave.

In het boekje ‘De stoute kinderen van Han en Annie’, dat vandaag in besloten kring wordt gepresenteerd, gaan de tekstschrijvers Joke Linders en Janneke van der Veer in op de verwantschap tussen de kinderversjes van Han G. Hoekstra en Annie M.G. Schmidt. Beiden werkten als journalist bij het naoorlogse Parool en vooral Hoekstra lijkt Schmidt behoorlijk te hebben beïnvloed, concluderen de schrijfsters in het boekje. Duijff kon er met zijn ambachtelijke pers maximaal 126 exemplaren van drukken. Maar de belangstelling voor het boek blijkt zo groot dat er op voorhand al tachtig besteld zijn.

Met de inhoud van het drukwerkje heeft Duijff zich overigens niet bemoeid. Als uitgever voelde de geboren Alkmaarder zich vooral verantwoordelijk voor de compositie, het binden en de afwerking. De omslag, de koppen in kleur en een aantal illustraties heeft Duijff op traditionele wijze met de hand gedrukt. In zijn eigen garage, want díe herbergt geen ouderwetse bolides, maar wél andere prachtige oldtimers zoals eenKorrex Stuttgart cilinderpers uit 1968, een correctiepers en een fraaie antieke handdegel.

Creatief zijn
Staand achter een bok met letters en gehuld in een ambachtelijk blauwe overall, toont de Schalkhaarder vol trots zijn passie voor het loodzetten. ‘De lol ervan? Het experimenteren, het zelf uitzoeken, creatief kunnen zijn’, somt Duijff op. ‘Het ziet er allemaal mooi uit en het ruikt gewoon lekker.’ De liefhebberij straalt uit zijn ogen als hij met zijn vingertoppen blindelings één voor één de minuscule loodlettertjes uit de enorme letterbak wipt. ‘Ik druk omdat ík het leuk vind. Het initiatief voor elke creatie ligt bij mij. Ik werk niet op bestelling, laat me niet leiden door de vraag’, klinkt de margedrukker beslist.

De liefde ontwaakte in de zomer van 2002. Peter Duijff en zijn vrouw Janneke van der Veer fietsten op Texel vanuit het natuurgebied De Slufter richting Waddenzee. Het Schalkhaarse stel fantaseerde in al die eilandrust over wonen en werken op Texel. Duijff – uitgever van beroep – zag het wel zitten om dan aan huis een margedrukkerij te beginnen. En met het plaatsnaambordje Zuid-Eierland in zicht nam hij zich – alpedalerend – meteen voor: ‘Die noem ik dan De Eierland Pers’. Duijff zelf was op dát rustieke moment de laatste die kon vermoeden dat er amper een jaar later – als welgemeende verrassing voor zijn vijftigste verjaardag – een complete ambachtelijke drukkerij in zijn garage zou worden gemonteerd.

Hij kan er tegenwoordig urenlang knutselen aan een nieuw kunstwerkje. ‘Steeds weer proberen, steeds ietsje corrigeren. Elke keer is het resultaat iets mooier. Maar na tien proefdrukken moet je ook kunnen denken: zo is het mooi, zo ben ik tevreden.’ Dát maakt elk drukwerk van Duijff uniek; van elke uitgave is de eerste druk tevens de laatste.

(Bron: De Stentor – lees bovenstaand artikel via deze link ook op de site van De Stentor)

Brinkman-toernooi groot voetbalfeest

door RUDY BROUWER

28 AUGUSTUS 2006 – SCHALKHAAR – Met een spetterend optreden van de rapband Laagtevrees heeft het Willem Brinkman- toernooi in Schalkhaar zaterdag in stijl afscheid genomen van sportcomplex De Wijtenhorst. Het aansprekende voetbaltoernooi, dat volgend jaar onderdeel van de openingsfestiviteiten van Schalkhaars nieuwe accommodatie zal zijn, werd een groot voetbalfeest.

Práchtige weersomstandigheden, een ongekende sportiviteit en fantastisch jeugdvoetbal, afgesloten met een superspannende finale tussen de C-jeugd van de uiteindelijke winnaar FC Groningen en Go AheadEagles. ‘Door de prima contacten met SV Schalkhaar hebben we als betaalde club in Deventer natuurlijk de morele verplichting om mee te doen aan dit goed bezette toernooi’, vond GA Eagles-trainer JanLigtenberg. ‘Maar ook in sportief opzicht is deelname voor ons interessant.’ De jeugdtrainer kon zaterdag met zijn team de krachten meten met C-jeugd van andere Betaald Voetbal Organisaties waartegen hij straks ook in de competitie in het veld komt. ‘Leuk om hun spel alvast te kunnen analyseren en gedachten en ervaringen uit te wisselen met de trainers van die teams.’

Na een goed toernooi leek GA Eagles met 2-1 in de eerste verlenging van de finale de enorme wisselbokaal met gemak in de zak te kunnen steken, maar onder de bezielende leiding van Carlton Jackson, uitgeroepen tot beste speler van de dag, kwamen de Groningers als een wervelstorm langszij en voorbij (2-4). ‘Mooier kun je het niet wensen’, glom Bert van ’’t Oever, voorzitter van de toernooicommissie. ‘Je kunt alles tot in de puntjes regelen, behalve het weer. Daarvoor heb je een beetje geluk gewoon nodig.’

De commissie van Van ’t Oever is niet van plan de formule van het evenement, volgend jaar op het nieuwe complex, te veranderen. ‘We hebben dan weliswaar veel meer ruimte, maar we ervaren elke editie weer dat juist de huidige opzet zo wordt gewaardeerd. Er is dus geen reden die te veranderen. De kracht van dit toernooi is het overzichtelijke aantal teams van gelijkwaardig niveau.’ Maar niet alleen dát maakt het toernooi. Belangrijk is ook de entourage. En dááraan moet komend jaar op het nieuwe complex De Horsterhoek nog veel gebeuren.

(Bron: De Stentor – Lees dit artikel ook via deze link op de website van De Stentor)

Publiek draait dol in muziekcarrousel

door RUDY BROUWER

28 AUGUSTUS 2006 – DEVENTER – Het is bijna kwart voor elf als Manuela Kemp zaterdagavond tijdens Tour de Terras het podium voor café De Buren van Schimmelpenninck beklimt. Het terras zit stampvol. De obers hebben nog snel een blad met verse drankjes aangesleept en zodra de zangeres met haar zwoele stem ‘live’ de omstanders begroet, glijdt bij menigeen de rosé zachter door de keel dan ooit.

De soundcheck voor haar eerste nummer wordt door een uitzinnig applaus overstemd. Het publiek in Deventer draait langzaam dol in een magnifieke muziekcarrousel. ‘Fantastisch’, glundert Manuela Kemp, als ze na een optreden van een kwartier voor de vijfde keer deze avond van podium wisselt. ‘Dit is nóg leuker dan ik had verwacht!’ Samen met haar Schotse gitarist Alan McLachlan en dertien andere aansprekende bands trekt de voormalige presentatrice van het tv-programma ‘De vrienden van Amstel’ langs veertien podia op de Brink.

Bij elk podium een ander terras. En ander publiek. ‘Toch heb ik ook wel het idee dat ik luisteraars met me mee trek’, meent ze enthousiast. ‘Een héél leuk initiatief om met een club artiesten van terras naar terras te hobbelen. Het is voor mij een uitdaging om – in elk kwartiertje dat je speelt – in korte tijd een lekker sfeertje neer te zetten.’ De formule van Tour de Terras is volgens Sandor van Dam van de organiserende stichting Zomerevenementen eigenlijk heel primitief. ‘Een swingende uitstraling van de artiest. Zó dicht bij de sfeer van het publiek op het terras, dat heeft zuiging naar elkaar toe’, constateert de uitbater van restaurant De Kokkel & Het Zwijn tevreden.

Vlekkeloos
Zijn gemoed is kalm. Het muziekevenement, dat voor het vijfde achtereenvolgende jaar wordt gehouden, verloopt dan ook vlekkeloos. Ondanks een onheilspellend regenbuitje kort vóór aanvang van het festival blijft het deze avond droog. De enige druppels die op het volle stadsplein neerslaan, komen voort uit misstappen van zichtbaar overwerkte serveersters.

‘We proberen met Tour de Terras de sfeer in de stad te verhogen’, omschrijft Van Dam de goede bedoelingen van horecaondernemers op de Brink. ‘We willen daarmee onze vaste gasten eens een extraatje bieden.’ De restauranteigenaar ontkent niet dat ook het laatje van zijn kassa moet rinkelen. ‘Maar dat hoeft niet per se vanavond. We willen, ondanks de hoge kosten, met dit soort activiteiten proberen de klant voor het héle jaar aan ons te binden.’

Manuela Kemp weet intussen van geen ophouden. Ze straalt uit tot diep in de nacht te willen doorgaan. Maar de technicus is onverbiddelijk: op naar het volgende podium! Snel een handtekening. En op de foto met een fan. ‘Optreden op een plein vind ik altijd bijzonder’, geniet ze. ‘Heerlijk als het publiek lekker buiten hangt; het uitzicht vanaf het podium kan mij dan écht gelukkig maken.’

(Bron: De Stentor – Lees dit artikel ook via deze link op de website van De Stentor)

Mijlpaal voor Willem Brinkman-toernooi

door RUDY BROUWER

24 AUGUSTUS 2006 – SCHALKHAAR – Voetbal in de meest pure vorm. Jeugdig onbezonnen. Het aansprekende Willem Brinkman-toernooi biedt daarvoor zaterdag voor de 25e keer een podium aan jeugdvoetballers met misschien wel een prachtige toekomst.

Ondanks de deelname van clubs als GA Eagles, De Graafschap, FC Groningen, TOP Oss en Vitesse blijft in Schalkhaar de beurs gesloten. Wél nemen de spelers na afloop een schat aan ervaring in hun sporttassen mee.  Geen start- en prijzengeld dus. Maar voor de talentvolle C-jeugd wél een ideale gelegenheid om – als voorbereiding op het nieuwe seizoen – de krachten te meten met voetballers van gelijke sterkte.

‘Veel toernooien worden in het voorjaar, na afloop van de competities, georganiseerd’, weet Bert van ’t Oever van de toernooicommissie. ‘Maar wíj ervaren dat er juist in de beginfase van een voetbalseizoen veel belangstelling is voor deelname aan een toernooi. Er is zelfs een wachtlijst.’ Voor het C-toernooi althans. Want SV Schalkhaar heeft dit jaar – uitgerekend bij het vijfde lustrum – het traditioneel drukbezochte pupillentoernooi moeten schrappen. ‘Oorzaak: vakantiespreiding’, laat Van ’t Oever weten. ‘Het baart ons dan ook geen zorgen. Volgend jaar vallen de schoolvakanties in deze regio gunstiger en is er gegarandeerd weer een pupillentoernooi. Dan hebben we op ons nieuwe complex – zoals in de beste tijd – voldoende plaats voor wel honderd pupillenteams.’

Het nieuwe complex; niemand in Schalkhaar kan nog om ‘de Horsterhoek’ heen. Tegenover de huidige velden wordt momenteel een hypermoderne sportaccommodatie aangelegd. Twee kunstgrasvelden zijn al in gebruik, maar voor het toernooi, waaraan ook een Deense ploeg deelneemt, worden ze nog niet benut. ‘Ten opzichte van het huidige clubhuis en de kleedkamers liggen die nieuwe velden te decentraal. Er is daar op de nieuwe locatie nog te weinig entourage’, vindt Van ’t Oever. ‘En sfeer heb je bij een toernooi als dit toch nodig.’

Als het aan de toernooicommissie – met daarin vanaf het eerste uur Andries de Lange en Peter Koerhuis – ligt, neemt het Willem Brinkman-toernooi met de 25e editie afscheid van de oude ’Wijtenhorst’. In 1982 namen de jeugdleiders Stef Tijhaar en Richard van Beek dáár het initiatief. Als naamgever voor het evenement was er in die dagen eigenlijk maar één gegadigde: Willem Brinkman. De Schalkhaarder zette zich – in een periode dat je nog jeugdleider, wedstrijdsecretaris, trainer én jeugdbestuurder tegelijk kon zijn – vol overgave in voor de voetballende jeugd uit het kerkdorp. Het toernooi werd daarom spontaan naar hem vernoemd.

Nu, 25 jaren later, kent SV Schalkhaar nog steeds de sfeer die Brinkman toentertijd zo overtuigend uitstraalde. Toch wordt de mijlpaal niet uitbundig gevierd.  Van ’t Oever: ‘We hebben wel alle oud-organisatoren uitgenodigd en rondom de prijsuitreiking treedt de bekende Schalkhaarse rapband ‘Laagtevrees’ op. En oh ja, de toernooiwinnaar mag – bij uitzondering – de enorme wisselbokaal houden. Dat ding is na jarenlange trouwe dienst gewoon een keer op.’ Het Willem Brinkman-toernooi begint zaterdag 26 augustus 2006 om 10.00 uur. De toegang is gratis.

(Bron: De Stentor – lees dit artikel via deze link  ook op de website van De Stentor)

Flipperaars trainen vingervlugheid in Deventer

Door RUDY BROUWER

22 AUGUSTUS 2006 – DEVENTER – Deventer is sinds kort het trefpunt van leden van de Nederlandse Flipper Vereniging. In het clubhuis aan de Gashavenstraat knutselen de leden aan hun kasten. Ook trainen de ‘pinball wizzards’ er hun vingervlugheid. Zodra de bal rolt, is er gedurende een aantal minuten geen normaal gesprek meer mogelijk. Met de ogen samengeknepen en de handen aan de knoppen is er – in opperste concentratie – alleen nog aandacht voor het flipperspel. 

Alle werkzame zenuwen tussen vingers en gezicht zijn optimaal gespannen als de metalen kogel met verbluffende precisie tegen de juiste bumpers wordt gemikt. ‘En de bal rolt áltijd anders’, glundert Bas Vis, secretaris van de Nederlandse Flipper Vereniging (NFV) in het Deventer clubhuis. ‘Het is steeds weer een uitdaging om dat ding zo lang mogelijk in het spel te houden. Om gedurende die baltijd van gemiddeld vier minuten het verhaal van de flipperkast te beleven en daarbij steeds nieuwe opdrachten en scoringsmogelijkheden te ontdekken. Je raakt er nooit op uitgekeken.’

De ‘harde kern’ van de NFV bereidt zich in zijn eigen Funhouse, een verbouwde loods aan de Gashavenstraat, voor op de Dutch Pinball Open 2006, die binnenkort in Zwanenburg (Noord-Holland) wordt gehouden.  Achter de 40 flipperkasten trainen deze avond enkele tientallen van de ruim 1100 leden hun reactievermogen en balvaardigheid. Manager, accountant of fabrieksarbeider – de meesten zijn, net als Vis, rond de veertig jaar. Over een midlifecrisis wil hij niet horen. ‘Welnee, wij hebben allemaal al in onze jeugd, zo’n 25 jaar geleden, ons hart verloren aan flipperen dat toen mateloos populair was.’

Gered
Behalve de 40 bespeelbare kasten staan er aan de Gashavenstraat ook nog ruim 50 met de rug tegen de muur. Allemaal toestellen die de vereniging heeft gered van een laatste rustplaats tussen het schroot. ‘Een flipperkast met een defect of één waarop de eigenaar is uitgekeken staat iemand al gauw in de weg’, merkt Vis. ‘Zo’n ding wordt dan verpatst voor een kratje bier of belandt – nóg erger – bij het grofvuil.’ En dát is wat de NFV, waarvan Deventenaar Geert Jan de Vries de voorzitter is, pertinent wil voorkomen. ‘Door middel van ons Flipperkasten Donatieplan willen we het flippererfgoed koesteren voor ons nageslacht.’

‘Maar we willen óók het flipperen weer meer het land in krijgen, laagdrempelig maken. Het is toch eigenlijk zonde dat er zoveel speelautomaten ongebruikt bij ons in de opslag staan’, meent Vis. De inwoner vanVinkeveen is dan ook trots te kunnen melden dat er binnenkort waarschijnlijk een project wordt opgezet met het Ronald McDonald Kinderfonds om een deel van de ongebruikte flipperkasten uit Deventer te plaatsen bij Ronald McDonald Huizen. Een dankbare manier om de jeugd weer in contact te brengen met het flipperen, zodat ook zíj over 25 jaar nog volop kunnen genieten van het fascinerende spel.

(Bron: De Stentor – lees bovenstaand artikel via deze link ook op de site van de Stentor)

Zomerdagkamp heeft nieuw kader nodig

door RUDY BROUWER

17 AUGUSTUS 2006 – SCHALKHAAR – Terwijl zijn vriendje Tim de afgelopen drie weken zorgeloos met zijn ouders in het zonnige Zuid-Frankrijk verbleef, verheugde Maarten zich vanachter beregende Schalkhaarse ramen op wat dit jaar het hoogtepunt van zíjn schoolvakantie moet zijn. Tijdens het Zomerdagkamp dollen ze eindelijk weer samen. Tim met Franse zomersproeten, Maarten met een bleek bekkie. Maar kennelijk zijn ze niet van plan zich ook maar één moment méér of minder dan de ander te voelen.

Jaren geleden werd wel vanuit díe gedachte het Zomerdagkamp opgezet: een alternatief voor kinderen die het, door welke oorzaak dan ook, niet was gegeven om op vakantie te gaan. ‘Dat karakter heeft ons kamp overigens nu niet meer’, meldt Ester Schrijver. Ze maakt als vrijwilliger deel uit van de werkgroep die – onder de vlag van Raster – het vierdaagse evenement tegenwoordig geheel zelfstandig organiseert. Er is volgens de Schalkhaarse weliswaar een strak omlijnd programma, ‘maar daarvan kan – als de kinderen die behoefte aangeven – flexibel worden afgeweken.’

Vier dagen lang knutselen en timmeren zo’n 150 Schalkhaarse kinderen op het erf van de familie Haarman aan de Hagenvoorderdijk aan hutten en vermaken ze zich met bos- en waterspellen of lasergame. Voor de oudere jongeren is er een heuse survival, mét overnachting onder een zeiltje. In hun ogen zijn het, zonder uitzondering, activiteiten die de kwalificatie ‘vet’, ‘cool’ en ‘wild’ gemakkelijk verdienen. Overigens zijn die activiteiten alleen mogelijk dankzij de inzet van zo’n 50 Schalkhaarse vrijwilligers én de zevenkoppige werkgroep van Ester Schrijver.

‘En dáár wringt langzamerhand de schoen’, weten Sandra Nieland, Diona Steinvoort en Ester Schrijver; zij zijn bezorgd over het voortbestaan van het Zomerdagkamp in Schalkhaar. ‘Van onze werkgroep van zeven leden stoppen de vier met de meeste ervaring na deze editie.’ Het spraakzame trio schraapt vluchtig de keel. Hun bedenkelijke blikken dwalen voor een moment over de blije koppies van een enorme meute uitgelaten kindertjes. Je moet er inderdaad niet aan denken dat hun deze ontwapenende vreugde moet worden ontnomen. ‘Hoog tijd dat er nieuwe mensen opstaan’, zeggen de dames beslist. ‘Belangstellenden kunnen zich bij ons melden.’

Vermoeid door een hele dag spelen, soppen Tim en Maarten intussen – hand in hand – op hun laarzen door een modderplas voor één van de tien hagelwitte tenten. Een afgescheurde vuilniszak beschermt de vriendjes provisorisch tegen een portie regendruppels die deze dag gelukkig maar mondjesmaat op hun schouders klettert. Het kan Tim en Maarten niet veel schelen; op het Schalkhaarse Zomerdagkamp schijnt – anders dan de afgelopen drie weken – voor hen allebei de zon.

(Bron: De Stentor – lees bovenstaand artikel via deze link ook op de site van de Stentor)

Nog nooit liep iemand een bon op

Door RUDY BROUWER

20 JUNI 2006 – SCHALKHAAR – ‘Toeren’ is niet alleen voor omaatjes op zondagmiddag, in een gammele brommobiel. Oók stoere heren van middelbare leeftijd, liefst in een zwart leren harnas óf iets met spijkerstof, kunnen op binnenweggetjes – met de vibraties van hun ronkende tweewieler tussen de knieën – genieten van de rustgevende geur van vers gemaaid gras. Motorrijden om te ontspannen, zonder de angst voor een bon.

‘Even eruit na een dag hard werken’, vertaalt Johan de Carpentier het vrije gevoel dat zich van hem meester maakt zodra hij op een zonnige avond samen met vrouw Ans zijn zorgvuldig opgepoetste HarleyDavidson bestijgt. Die vrije gedachte van de motorrijder uit Borne laat zich met geen pen beschrijven. Je zou eigenlijk z’n pretoogjes er bij moeten zien. Maar díe zijn op deze openingsavond van de eenentwintigste motorvierdaagse van MTK De IJselrijders zorgvuldig verhuld achter een imposante bril met zonwerend glas.

Met een tempo van gemiddeld 50 kilometer per uur zoemen deze week elke avond een kleine honderd asfaltridders als volgevreten bijen door de natuur in de direct omgeving van Deventer. ‘Het mooiste zijn die kleine stuurweggetjes, het bochtenwerk’, glundert de 52-jarige Henk Pasman. ‘Het hoeft echt niet hard te gaan, hoor.’ Pasman toerde tot nu toe alle jaren mee. ‘Ik rij al vanaf mijn achttiende op een motor en dat gaat echt geen moment vervelen’, meent hij bij startpunt café De Beuk in Schalkhaar.

Het zijn de idiote coureurs op kronkelende dijkwegen die het imago van de motorrijder geen goed doen. ‘Maar tijdens onze toerritten is nog nooit iemand tegen een bon opgelopen’, verzekeren Berrie Janssen en Harry Koolhof van De IJselrijders. ‘Wij genieten van onze passie en houden ons daarbij aan de geldende verkeersregels. Wij willen anderen geen overlast bezorgen.’ Het duo ervaart de aandacht juist als positief. ‘Mensen langs de route zwaaien ons toe en tonen hun bewondering voor zo’n stoet van glimmende machines.’

Zoals ook Lars van anderhalf deze avond – vanuit het fietszitje van zijn vader – vol ontzag en soms met de handjes op zijn oren kijkt naar al dat langsrazende, getemperde motorgeweld. Het trotse gevoel van zo’n jochie, veilig vóór op de fiets van vader. Is dát dan vergelijkbaar met het vrije gevoel van een rit langs vers gemaaid gras?

Madeliefjes plukken in nat gras

door RUDY BROUWER

22 MEI 2006 – DIEPENVEEN – Zijn trainer houdt kort voor de wedstrijd nog vlug een tactisch praatje, maar dát trekt deze ochtend aan kleine Steef voorbij. Het voetballertje glimlacht liever dromerig naar opa. En plukt kommerloos de blaadjes van een platgelopen madeliefje in het natte gras.

Met de deelname van ruim tachtig voetbalteams uit het hele land beleefde het 29ste Gerrits Jeugdtoernooi in Diepenveen afgelopen zaterdag een gezellig drukke openingsdag. Het plaatselijke sportpark ‘DeZunnebargh’ stroomt al vroeg stampvol met zo’n 750 voetballertjes, hun begeleiders en véél papa’s, mama’s, opa’s en oma’s. Trouwe supporters, maar liefst onder een bontgekleurde paraplu. Want in tegenstelling tot de vlekkeloze organisatie, zijn de weersomstandigheden de hele dag ronduit belabberd.

Maar geen spelertje die daar één moment om maalt. Kan het even niet met een echte bal in één van de te spelen wedstrijdjes, dan beleven ze – in de rol van hun favoriete Oranjeheld – tussendoor de mooiste voetbalavonturen met een leeggedronken plastic flesje aan de voet. Liefdevol, maar eigenlijk laf vanonder een regenscherm, gadegeslagen door vaderlief. ‘Prachtig toch’, glundert Gert Krommendijk van de toernooicommissie. ‘Deze eerste zaterdag vind ik véruit de mooiste van de vier dagen die ons evenement duurt. De sfeer bij die puppies is toch altijd heel anders dan die bij de junioren.’

Binnen in het clubhuis, achter een heus dranghek en afgezet met roodwitte linten, blinken bijna honderd trofeeën hun toekomstige winnaars tegemoet. Een Brabants manneke in te grote voetbalbroek lijkt ineens zeker van zijn missie. ‘Die grote bovenaan, díe gaat straks met ons mee naar huis’, verzekert hij zijn teamgenootje. Een keeper van de thuisclub heeft, bij het kraampje met ‘vette’ voetbalshirts meer twijfels. ‘Kom, nou’, moedigt moeder het jochie aan. De keus valt uiteindelijk niet op het shirt van international Edwin van der Sar, maar op het hippe traditionele oranje hemd met de naam ‘Van der Vaart’ over de schouders.

Dan overstemt een schel signaal uit de luidsprekers het regenachtige gekletter en het fluiten van de wind. Einde wedstrijd. Trots vliegt een knaapje in de armen van zijn opa. Kleine Steef heeft geen goeie bal geraakt, maar tóch dikverdiend gewonnen.

Kippenvel bij presentatie van Omzien

Door RUDY BROUWER

11 APRIL 2005 – SCHALKHAAR – Met kippenvel van de enkels tot in de kruin beleefden een kleine duizend (oud-) Schalkhaarders gisterochtend tijdens de presentatie van het boek Omzien in krap anderhalf uur tijd nog eens de oorlog én de bevrijding van hun dorp, precies zestig jaren gelden.

Na een indrukwekkende dodenherdenking in de Nicolaaskerk trok een groot gedeelte van de dorpsgemeenschap naar het nabijgelegen zalencentrum De Lindeboom. Daar waren originele documenten en attributen uit de oorlogsjaren tentoongesteld en verzorgde de plaatselijke muziekvereniging St. Caecilia bovendien een concert met herkenbare marsliederen en bevrijdingsdeuntjes. Vooral bij de belangstellenden die de jaren ’40-’45 bewust hebben meegemaakt, kwam ‘het gevoel van toen’- soms zichtbaar – weer dichtbij. Zéker op het moment dat tijdens een videovertoning het geluid vang geallieerde bommenwerpers angstig hard door de luidsprekers dreunde en de gedachten zonder moeite zestig jaren terug fladderden in de tijd.

Tijdens het officiële gedeelte van het Schalkhaarse bevrijdingsfeest werd het eerste exemplaar van het boek Omzien onder meer uitgereikt aan initiatiefnemer Herman Sonnenberg. Samen met vier dorpsgenoten legde de voormalige slager in het boekwerk soms huiveringwekkende herinneringen van mededorpelingen vast. De interesse voor het naslagwerk blijkt inmiddels overweldigend. Van de duizend stuks die de eerste druk omvatte, waren via voorinschrijving al 700 exemplaren verkocht en een groot deel van de overige boeken werd gisteren via de losse verkoop aan de man gebracht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s